Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Ölüm gidene değil kalana cezadır aslında; Ölenin duyuları kapanmaz sadece. Kendisini Seven sevmeyen kim varsa onlarında beş duyusunu alır ve öyle gider bu dünyadan. Birtek şey bırakır arkasında, hayatına değenlere... 'VİCDAN MUHASEBESİ' - Selam olsun vicdanı rahat olana. Lanet olsun Vicdanına kulak tıkayana.....

Kızma, doğuştan vefasız değilim.
Sevmeyi en az senin kadar bilirim.
Kırma kalbimi diyorsun, gidiyorsun
Sağlam hiçbir yer kalmamış görmüyorsun.

Yaşa, en güzeline layıksın diyorsun.

Birinci sınıf yerlerin klas adamı.
Duymadın ömrünce aşkın adını,
Tarifeli zannediyorsun acıyı, neşeyi.
Bir gülüşün alır vitrinde ki her şeyi.

Gören olmamıştır, gözyaşında marka.

kaçtım;
yol kenarı çamlarını selamlayarak,
gerçeklerden ayıran cama
yanağımı dayarak,
tüm kaçışlar gibiydi
eksiksiz.

Konuşabiliyor şimdilik çok şükür ama yazabilse kim bilir nasıl rezil olacak.
Gündelik kullandığı kelimelerin %98'i temel ihtiyaçlarını gidermeye yeter.
Kalan yüzde iki ile filozof olma çabasına girmiş.
Fırsat verseler, döneri ahkamdan daha iyi kesebilir.
Belki de bu cesaretlendiriyor.
Kim bilir?

Duvar, var önünde,
İçinde sakladıkları, muamma
Donanımlı değilsin,
İsteğinde yok zaten,
Mecbursun kal dışarıda

Hiç karartma boşuna kendini,
Terk ediliyorsun,
Kim kanar sahte gözyaşına
Bundan hemen vazgeçiyorsun
İnsandım.
Duygularım vardı, en hassas

Kara kalem bir hayattı

Silgi ile muhataptı,

O sildi,

Öyle yollara gönderdin ki beni dönüşü yok, sessiz, sedasız.
Yalnız her tarafta çakal sesleri, ulumalar, çığlıklar var.
Öyle mevsimlerde bıraktın ki. Soğuk, nebatsız, cansız.
Uçurumun dibinden düştüğüm yere bakan, donuk bakışlar

Karanlıklar da bıraktın, körüm sanki, kimseyi görmüyor gözüm,

Kardım,
Her tanem birbirinden bağımsız
Döne döne inerdik semadan,
Hepsi aylak, hepsi yalnız.
Sadece bekleyenler için yağdım.