Yaratılışa inanmasaydım, insanların maymundan türediğine inanmam zor olmazdı; çünkü menfati gördüklerine el çırpıp, başka bir dala tutunmadan tutundukları bırakmıyorlar...
Uykum gibi gelmek bilmiyorsun.
Olmadık zamanlarda olmadık yerlerde geliyorsun.
Ölesiye tatmak istiyorum.
Tam zamanında ve tam yerinde kavuştuğumuzda ise
Doymak mümkün değil. Doyulmuyorsun.
Denizler yaratıldı önce, karalar, dağlar, ağaçlar ve çiçekler peşinden.
Sonra bunlara bakıp güzelliğine imrenecek gönüller.
Gönüllere aşk yerleştirildi güzelce.
Tam bitti derken aşka yetmez bunlar dedi rab.
Tamamlanmalıydı bu eşsiz tablo.
Aşkıma muhatap eşsiz güzelliğinle seni yarattı...
Öyle kolay yıkmaz insanı eften püften rüzgarlar,
direniyorsan var gücünle ve köklerini derine salmışsan.
Rüzgarın şiddeti değil önemli olan inan.
Ayakta kalışın hazırlıklı olmandan.
Pişmanlıksa elinde kalan, daha ne bekliyorsun. Pişmanlık ayaklarına dökülmüş sıvı beton gibidir. Durdukça yerinde onu kurutuyorsun....
Beni anlamayın dostlarım.
Derdim değil.
Katılın söylediklerime, olmadı gülmekten katılın.
Benim derdim anlatmak.
Yalnızca anlatmak.
Savurayım da kainata sözcüklerimi
Yüreğini büyük zannediyorsun öyle mi. Yüreğimde yüreğin aşkını kaybetse asırlarca bulamaz kelebek. Senin ömrün ne kadar ki? ...
Aşkı yaşıyorum hala ben,
daha anlatmadım,
bide bana şair diyorlar.
Sade bir hüzün çöküyor arada içime.
İstemsizce dökülüyor yazılar.
-
Melike Şahnaz
-
Leyla Çetinkaya
-
Leyla Çetinkaya
Tüm Yorumlarmuhteşem şiir sayın şair...
duygu yüklü düzel bir şiir,kutluyorum
duygu yüklü düzel bir şiir,kutluyorum