Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Kalabalıkların içinde sadece iç sesini duyuyorsan. Hiç bir konuşma sohpet yerine geçmiyorsa. Aynada kendi yüzünle değilde hayalinle karşılaşıyorsan. Boğazına ümit tıkanmışsa. Buyur yalnızlar sofrasına, paylaşalım suskunluğumuzu.

Susturulmaya ilkokulda (Konuşanlar) listesinde adımız yazılarak başlandık.
ve benim ismimin yanında hep bol çarpı olurdu. Konuşmanın Generali ben olurdum yani en yıldızlısından. Şimdi avazım çıktığı kadar bağıramıyorum isyan zamanlarımda belki ama yüreğimden kalemime seslenişimi bastıramıyorlar...

Küçücük bedeninde nasıl taşıyorsun kainatı bilmem, yanımdayken yok hiç eksiğim, Giderken götürüyorsun herşeyimi........

Çok güzel olabilirdi hayat ya-şa-na-ma-mış-lık-lar olmasaydı.
Gönül kararda çok zararda, akıl hep başta olsaydı.
Şaşırmış kalmış, ermiş sona, ya bir tık daha olaydı....
Yol çok, kılavuz yok, yol çok kılavuz yok....
Yaşanamamışları beklerken sabırsızca,
...Soğuk tıklamalarla..

İnatçısın; bıkmıyorsun hiç'liğe aşk taşımaktan. Dur be kalbim.

Ahhh Nemide, Aynada gördüğün surete aldanma, Sen bile benim baktığım gibi bakmıyorsun sana....

Kokla kendini derin derin, çek ciğerlerine, bahar kokuları dolsun. Kalbindeki evime.....

Ömrüme göz koyan, önce ömrünü gözden çıkarmalı......

Büyük büyük sözler söylemeyeceğim. Gidersen öyle olur, böyle olur, demeyeceğim. Sende yaşarsın bende. Sende seversin bende. Sürecek elbette hayat, nefes aldığımız sürece. Yaşanmışlıklarımdan bilirim. Tek bir söz yeter zamanı gelince anlamana tavsiye niteliğinde. ' Yazık etme! '...

Bedenler birlikte gönüller uzakta hasrette.
Gönüller birlikte bedenler toprakta bile vuslatta....