Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Halden anladığını zannedenler, halimin nedenini soruyor bana.
Susuyorum, susmak anlatılamayanların beyanıdır. Anlayana....

Kınıyorsunuz ya bazen beni.
Hadi paylaşın birbirinizle, birleştirin keşkelerinizi. Ulaşıyormu bakalım. iyi ki lerime. An uğruna hayat koydum ben çoğu zaman, sinmedim, sığmadı ruhum hiçbir fare deliğine...

Neden acele ettin ki, ayrılmasaydık zaten ölecektik....

Kimbilir, belki kıyıya çok yakınızdırda, sadece arkaya dönmemiz gerekiyordur...

Sana bir şiir yazacaktım şimdi.
Bir ses bana dur, boşver dedi.
Melekmi, şeytanmı bilemedim.
Anlayamadım nerden geldiğini...

Hey Muradım, ne ten kalır aşkta ne beden elbette. Görmez ki en keskin gözler ne maşuku ne ahuyu, Bir gönül kalır huzuru arayan birde ruh mevlanın gölgesinde sığınak arayan. Yarının hesabını yapmaz aşık. Aşkı ebedi getirir zaten. Aşıka kalan ebed şerbetinde yüzmeyi ögrenmektir.

Yalnız ben olayım, en kalabalığında. Olma anda bile, kalsam da binlerce yıl zindanlarda... Nihayet sanatını konuştursun, o kadar olsun ki oda unutsun...

Aldırma, hayat tutar seni ve çamura atar bazen. Her koşulda özünü güzel tutmak için savaşmaktır vazifen. Unutma ki; en güzel çiçekler bataklıkta açar zaten...(O.E.)

Bebeğim, keşke vereceklerimi alacak kadar geniş olsaydı yüreğin. Olsaydım senin yaşında yada, bilmeseydim nasıl olur geleceğin. Elimde olsada hep yanında olsam. Bütün kahpeliğine dünyanın ben olsam kalkan. Çaresi yok malesef bu yolda kendinlesin. Rabbim seni saklasın, esirgesin.

Şaşırdım yolumu
Ruhumu ararken,
sevdiğim dostum
tuttu elimden

Birlikte başladık aramaya