Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Karanlığın ortasındaydım dün gece
Kimse yoktu, bir bardak su verecek.
Ateşimden yatak tutuşacak sanki
Sanırım beni yalnızlık öldürecek.

Ya olmazsa!
Emin oldukların,
Ektiklerin, diktiklerin,
Biçtiklerin, hatta biriktirdiklerin.
Doldurmazsa kabını.
Uç uca eklediğin sıfırların başından

Gönlün düştüğünde,
narlı aşk ateşine,
Suda olsan ne,
Karda olsan ne
Geldiğinde istenilmeyen
Hasret nöbetleri

Nazlı,

Kınalı,

7 gül daha düştü

Her Cumartesi, yalnızlığına göz kapatırken Ben.
Kandilinin fitilini kime üfletirsin.
İstanbul'un güneşli Pazar sabahında Sen
Kimbilir kimin çayının şekerisin.

Kadınım
Beyaz bir güvercin, özgürlüğünde
Titrek mi, titrek yaşadık,
Yuva kuracaktık, Zeytin dallarında.
Belki bir aşiyan,
gözlerden uzakta..

Eksiltiyoruz zamanı damla damla
.....ve o ufak damlalar da boğuluyoruz
Koyuyoruz etrafımıza tuğlaları,
......kendi kurduğumuz zindanlarda yaşıyoruz.
Suçlu arıyoruz, aymazlıkla etrafımızda,
.......yüklüyoruz ona buna yoruyoruz.

Çok merak ettiniz, hadi anlatayım,
Kaypak değilim ki lafı dolandırayım.
'Yanan yürekten çıkan feryat mıdır? '
Tecrübe edilmemişte, tespit var mıdır?

Ben bir rüyayı çok gerçek yaşadım.

İşte o günlerden biri
Yok olmalıyım
Bir hayal misali
Aramamalı kimse
Çok çok aklına bir anı gelse
Tebessüme sevk etse.

Gözaltına alınmış yaşlarımız, aynı yürek kafesin de mahkumken.
Hasret niye. Delice çırpınan kalp kuşu özgürlüğün peşinde.
Ey kuşum derdin ne, Senin aşkın gönlünde,
-Anlasana yok azat olacağın alan yeryüzünde...