Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Katlime niyetlenmiş çakaralmaz tabancam gibisin. Tetiğin her düşmesinde daha da büyük bir iştahla anlımdan öpmektesin....

Aşk karaborsada heyhat, bakmayın naralara.
Herkes orijinal sanıyor, aldanmışlar çakmalara.
Ellerinde olsa, bu kadar söylerler mi sanıyorsun.
Oyuncak yapılmış, oynayıp oynayıp kırıyorsun.

Dün bulmuş, bugün aşık olmuş, sonra unutmuşsun.

Vazgeçtim.
Kozamda büyümesini beklemekten kanatlarımın.
Bekleyişlerden, umut biriktirmekten,
Beyaz bulutlarda siluetini aramaktan,
Senin için yaşamaktan.
Vazgeçtim.

Sen
Çorak toprağa denk gelmiş tohum gibisin.
Yeşermen için önce çatlaman gerekli.
Sonra Uzatman köklerini,
toprağın bile bilmediği
keşfedilmemiş dehlizleri fethetmelisin.

Yık virane olmuş tüm duvarlarını,
Aşkla bak farklı göreceksin dünyayı.
Kır zincirlerini kurtul prangalardan
Tekrar yaşa hayatı, sil baştan.

Yada ne bileyim

Her şey zamanında güzel azizim
Oynasana sekseninde sek sek...
Gitmeyi düşünmeye başladığında.
Durmaz kimse önüne set çeksek.

Yaram sensin, kapanmadan kanayan,
Hala bir sensin, yok beni anlayan.
Onun için gelir toprağına, yüzümü sürerim.
Derdimi bir sana anlatır, sessizliğini dinlerim.

Oğlum
Süzülen gözyaşların
Yanağıma damlıyor
Ağlamandan düğümleniyor boğazım.
Gitmedim yanındayım oğlum

Aynı yola baş koymuş eş ruhuz,
Dipsiz labirentlerde,
Çaresiz Kalmışız,
Ebedi seferiyiz.

Aynı kökten göğe uzanan

Kalabalıklar kendi âlemin de,

Bihaber akıyor hayat, iki yanımdan,

Yalnızlık, yürek ateşimin odun hamalı.