Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Yırtıldı birden gece.
Umut doğdu, ışık belkide.
Gözlerim, sıcak bir bakışın pençesinde.
Kırıldı yüzüme çarpılan, tüm kapılar
Aklım, özgür şimdi.
Kim demiş esarette?

Nefretle aşk paranın iki yüzü gibidir, ilişkiyi başlattığında parayı havaya atarsın. Ne çıkarsa bahtına

Aşkta mesafe olmaz. Mesafe aynı yastıkta lakin sevgisizlikte.....

Bir ışık yanar, hasret çekilen uzak pencerede.
Kavuşmak anı bu derim, sarılırlar hayalimde.
Bilmez oynarlar, onlara biçtiğim rolün önemini.
Belki alt komşuları bıkmıştır dinlemekten küfürlerini

Çocuk masanın altında ısırır ellerini,

Gözlerine yansımadıkça,
Dikilmiyor; güzel gösteren elbiseler.
Bir tarafından sen koparmazsan doyurmuyor, ekmekler.
Eşlik etmediğin şarkılar güzel değil.
Akordu bozuk sazların, düzen tutmuyor.
Olmadığın yerde yaşam yok,

O kadar oldu ki, adını, tadını, yadını bile unuttum.
Yokluğunun eteklerine, hasretten türkü tutturdum.

Kar yağıyor yine,
Mart bir hain,
Tarih te de böyleydi Alışılmış,
Amfilerden yalan fışkırıyor,
Sahte gülümsemelerle,
Yalan dağıtıyor politikacılar,

Sensizliğin sesini dinliyorum.
Anılarım her zaman ki gibi
Hayal sahnemde suare.
Sesin geliyor,
Kulaklarımı deliyor.
Kimse duymuyor.

Şairin duygu hamalı.
ihtiyacı olana salı pazarı
Şairin yaşam kumbarası.
İnsanların duygu suyunu.
Çektiği kuyudur şiir.

Söyle;
Bu kadar kolay mı ayrılmak?
Bir tırnağı etinden koparmak.
Bütün hatıraları istiflemek bir kenara.
Onla olanlarla, onsuzları ayrı koymak.