Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Sen hiç gidenin şiirini duydun mu?
Aldatan ağlar mı, içten en derinden.
Gömüldüğün sessizliğini var mıdır hikayesi okudun mu?
Senden sebep vazgeçer, nelerden kimlerden.

Engel koyan nasıl şikayet eder engellerden.

Hastalığımın hız kestiği yok.
An kadar.
Sana ulaşmayan medeniyet ne işe yarar.
Devası yoksa bu derdin.
Doktorlar neden diploma alır.
Eczaneler ne satar.

Bileyim ki gönlün benim!
Kim neyi alırsa alsın.
Kime ne veriyorsan ver.
Dünya onlara kalsın.
Bana senin gönlün yeter...

İhanet Nedir? diye sordular Cevap verdim:
Yatağındaki ile gönlündeki aynı olmalı insanın.
Yoksa; hem Yatağındakine, hem gönlündekine hemde kendisine ihanettedir

Vur beni aşk, öleyim. Sen bu kadar güzelsin. Bi de seni yaratanı göreyim....

Kapat gözlerini, dinle çığlıklarını martıların.
Duyuracak sana hayatı, fonda dalga sesi.
Vuracak azmin, çivilerine paslı prangaların.
Ereceksin kurtuluşuna, tutarsan uzanan eli.

Güneş birazdan vedalaşacak karşı tepeden.

Dostlarım diyor ki Hep YOKsunluk türküsü söylüyorsun. Diyorum ki Asıp gitti işte sazıma, yalan söylemimi istiyorsun....

Dağlar kurban olsun saçının teline.
Versinler elime kör bıcağı da onla keseyim.
İhtişamının karşısında. Bu ne cüret diye....

Ve bir sevda ki Eylül tadında;
Bütün güzellikleri kalır aklında sıcak yazın,
Ve bilirsin ki, tadını çıkarmak mümkün değil.
Ayrılık, karakış kadar yakın.

Gün geçti sensiz.
Akşam kapımda,
Yine oldu bak gece,
Yoksun yanımda.

Serseri gönlüm arar,