Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Çatık kaş,
Sert görünüş, katı adam.
Kimine deli, kimine veli.
Yıkılmamış, hiçbir zorluktan.
Dağ gibi.

Bırakıp seni gitmek ki
Bu çok kolay olurdu,
Örümcek ağı kavindeki bahanelere
tutunup kalmaktı önemli olan.

Seçtiğim tüm yollar

Biz şairler kalpten ölürüz,
Onla kurarız dostluklarımızı.
Menfaat bulaştırmayız
Seversek aklımızı karıştırmayız işe,
Yalnızlığımızı bile kalbimizle paylaşırız.

Suskunluğun şehri
İnsan aşuresi
Ömrün nihayeti
Pierloti

Çamlar altında kalan hayaller

Bak,
Tutamayacaksın,
hayallerimi başkasının avuçlarında.
Yıllar vardı önümüzde yaşanacak.
Kurulan hayalleri sahneleyecektik,
prova yapmadan.

...Musa'nın güvercinleri misali
paramparça etsede hayat yüreğini.
Ve sen,
bir hayırsıza yurt olmasın diye
dünyanın en bulunmaz kuytularına saklasanda
büyük özenle her parçasını.

.......Bu ara intihar heveslisiyim.
Atıp ruhumu dipsiz karanlık gözlerine orada ölmeliyim.
Kapat kapaklarını usulca, geri dönmek mümkün olmasın.
Kalıp orada büyümeni seyredeyim...

Cennetten bal çaldık,
dünya için yeter sandık.

Adına aşk dedik
arsızca yedik,
...

Beni görünce, çocuk gibi ağladı annem.
O asla sarsılmayacak, iradeli güçlü kadın.
Bana yol gösteren kılavuzum, yol ışığım.
Dünyaya sebebim, ebedi yaşam kaynağım

Dünyasını dünyama çekinmeden adayan,

Kırılan her parçamı
Hayatına koyuyorum,
Bastıkça beni anla.

İstediğin oldu.
Yok olup gidiyorum.