Yağmur da yakışır Bursa’ya,
Islanır sokakları bir türkü gibi.
Tophane’den iner serin bir hüzün,
Yeşilin koynunda saklı bir sevda.
Kaldırımlar anlatır eski hikâyeleri,
Hiçbir şeyin önemi yok,
Şu hayatta.
Sağlık olsun,
Bir de gönül dolusu huzur...
Yine ben,
Bir sokak lambasının altında,
Unutulmuş gölge.
Rüzgârın bile selam vermediği
Bir durakta,
Düşlerini bekleyen tek yolcu.
Bir ses olmalı,
Karanlığın içinden gelen,
İnsana yalnız değilsin diyen,
Bir el uzanmalı,
Soğuyan omuzlara,
Uyanırsın,
Her sabah aynı gökyüzüne.
Çay soğur,
Ekmek bayattır belki,
Ama yine de yersin..
Ben derim ki,
Yazarlar mevsimler gibidir;
Her birinin kendine ait
Bir zamanı,
Bir susuşu vardır.
Yaz şair, yaz.
Sözün yükü ağırdır bilirsin,
Ama susmak daha ağır.
Kaç aşığın yüreği var kaleminde,
Titreme,dök onu satırlara.
Birden bire olur bazı şeyler.
Beklenmedik bir sessizlik,
Yırtılır gecenin içinden.
İnce bir ışık sızar,
Ufacık,
Ama yeter..
Ey benim dünyalara bedel sevgilim,
Sevgisinde nazlananım,
Hazanım, parlayan ayım,
Aşkından divane olduğum,
İsmini anarken bile titrediğim..
Yok sayma beni.
Bir kelimeyim belki,
Ama seninle anlam bulurum.
Bir suskunlukta kaybolsam da,
Seninle var olurum.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!