Ben niye bu kadar sevdim seni,
Bilmem...
Bir gülüşün geçti içimden,
Bir isli vapur gibi,sessiz.
Arkasında kül rengi,
Bir hatıra bırakarak.
Gün doğar..
Gözlerim ışıl ışıl parlar.
Gözlerimde sen doğarsın.
Günaydınım olursun.
İçimde binbir renkli kır çiçekleri açar.
İşte,
Sen kimseye benzemezsin,
Gecenin sessizliğine bile…
Ay ışığı seni taklit eder,
Rüzgâr bile adını fısıldarken durur.
Gözlerin kıyısında,mavi bir hayalin,
Senden hiç birşey istemem,
Uzaktan uzağa baksanda olur.
Kalbinde bir yerim olsun yeter,
Ateşten ateşe atsanda olur.
Çok güzelsin,çok şirinsin,
Yanlız kaldım,
Zor geçti günler.
Kimseye birşey diyemedim.
Hal hatır sordular,
Hep iyiyim dedim.
Geceyi anlatsam,
Yine sen çıkar satır aralarından.
Bir rüzgar eser,
Adı sen olur.
Kahve soğur dudaklarımda,
Sen varsan eğer,
Gökyüzü daha açık,
Sokaklar biraz daha ev gibi.
Kahve soğusa da olur,
Gülüşün içimi ısıtır.
Senin yemek yediğin,
Pahalı bir restoran.
Benim isteğim ise,
Bir döner,bir ayran.
Sen gezersin takside,
Kalabalıklar arasında,
Gözüm seni arıyor.
Bir dostun bakışı,
Bin suskunluğu deler çünkü.
Kahkahaların içindeki sessizliğimi,
En iyi sen anlarsın.
Sessizce ağladım yalnızlığıma.
Günler, haftalar, aylarca.
Kimseler görüp duymasın istedim.
Hep ıslak kaldı kirpiklerim.
Gözyaşımı dostlara göstermedim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!