Özlemek,Özlemek diyorum.
Çukurlara biriken,
Yağmur suyu değil ki,
Güneş çıktığında kurusun.
Bazı özlemler deniz gibidir.
Özlemek güzeldir,
Her ne kadar acıtsa da,
Bir gülüş gelir aklına,
İçini yakar usulca.
Özlemek,
Özlemek bir ömür sürer derler,
Geçmez akşamların iç sızısı.
Dalgalar kıyıya vurur durmadan,
Adın çarpar,
Yüreğimin kapısına gizli gizli.
Çok özlersin bazen,
İçinde ateş yanar.
Tarif edemezsin kimseye.
Ne kelimeler yeter,
Ne de susmak kapatır,
Bazılarının geride bıraktığı boşluğu...
Bugün sokaklar daha uykulu
Güneş pencereye usulca vuruyor.
Çaydan buhar yükseliyor dalgın,
Bir serinlik var,düşünceye uyuyor.
Saatler acele etmiyor bugün,
Sokaklar yavaşlar,
Fırınlardan pide kokusu taşar.
Çocukların gözünde,
Bir bayram provası,
Annelerin telaşında şükür saklıdır.
Rüzgar saçına dolanmış usulca,
Bir şarkı gibi esiyor teninde.
Güneş yüzüne vurmuş,
Gülüşün sabah gibi doğuyor içine.
Zaman durmuş o anda,
Sabır,
Bazen susmak demekti.
Saatlerin küflü ağırlığında,
Bir umut büyütmek gibi,
İçten içe.
Eskiden oturduğun o mahalle var ya,
Orayı özlersin.
Çocukluğunu özlersin.
Senden gidenleri özlersin.
Ölen yakınlarını özlersin.
Artık işime yaramaz deyip de çöpe attığın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!