Sen bilirsin annem.
Ben bazen,
Yorganı başıma çekip,
Çocukluğuma saklanıyorum.
Orada sen varsın,
Bir de telaşsız akşamlar.
Ben sevdanın hoş yüzünü,
Bilmedim ki senden sonra.
Doyasıya yaşamadım,
Gülmedim ki senden sonra.
Taşa bastım yüreğimi,
Senden sonra,
Hiç kimseyi sevmedim ben.
Yüreğimde açıldı geçmez bir yara
Hep yarım kaldım,
Eksik bir hece gibi.
Ne söylesem nafile,
Senden ayrı,senden uzak,
Yersiz,yurtsuz gibiyim.
Herşeyim var belki ama,
Hep bir eksik gibiyim.
Girmiş senle aramıza,
İçimde kocaman bir dünya taşırım,
Sığmam bu dünyaya.
Bir fırtına kopar içimde.
Ne zaman gece olsa,
Ne zaman içime dönsem,
Ve ne zaman yalnız kalsam,
Sen gittin…
Sessiz bir rüzgâr gibi,
İzin bile kalmadı toprakta.
Ama kaldın içimde.
Yarım bir dua gibi,
Tamamlanmamış bahar gibi...
Sen gittin ya,
Hayalim,düşüm,
Sevincim,gülüşüm gitti..
Özlemin yüreğimde çoğaldı.
Sen gittin ya,
Seni görmek,
Mutluluktan bir yudum içmek gibi.
Ne zaman denk gelsem sana,
Bir ferahlık çöker içime.
Hani yağmur diner de,
Bir rüzgâr esti dışarıda,
Bir boşluk bıraktı ardında.
Ne yolda,ne kitapta,
Senin gibisini tarif edemedim.
Dünya dönerken ağır ağır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!