İsmi tarihi kucaklar, kendi bütün ülkeyi.
Bereket dolu ovası, üreten sanayisi.
Kimseden saklamaz, hoş görü ve sevgisini,
Sen ne cömert yersin Orhangazi.
Ekmeğim aşım, dağındaki taşın.
Ormanlar yanıyor,
Gökyüzü is kokuyor.
Her ağaç,bir can gibi,
İçten içe yok oluyor.
Küçük bir kuşun kanadı,
Güneşli bir güne rastlasın,
Bana gelişin..
Utanma benden,
Varsın eksik olsun hikayen.
Gün seninle aydınlansın,
Konuş,
Öyle çabuk geçiyor ki günler,
Daha dün doğmuşuz sanki.
Yeni okula başlamışız,
Yeni sevmişiz..
Öyle çabuk geçiyor ki günler,
Özlediklerim var benim,
Belli etmeden yaşadığım.
Bir sokaktan geçiyorum mesela,
Rüzgâr değiyor yüzüme,
Sen sanıyorum.
Özledim…
Bir sesi,
Rüzgâr gibi geçip giden,
Bir nefesi,
İçimde eksilen,
Bir şehri,
Gözlerini özledi gözlerim,
Kokunu...
Sesini...
Tenini...
Seni...
Seni özledi yüreğim...
Özlemek,Özlemek diyorum.
Çukurlara biriken,
Yağmur suyu değil ki,
Güneş çıktığında kurusun.
Bazı özlemler deniz gibidir.
Özlemek güzeldir,
Her ne kadar acıtsa da,
Bir gülüş gelir aklına,
İçini yakar usulca.
Özlemek,
Çok özlersin bazen,
İçinde ateş yanar.
Tarif edemezsin kimseye.
Ne kelimeler yeter,
Ne de susmak kapatır,
Bazılarının geride bıraktığı boşluğu...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!