Bir his diyor ki bana,
Her şey güzel olacak.
Gecenin karanlığına
Bir ışık düşüyor uzaktan.
Umudun sesi gizli bir fısıltı,
Gecenin en koyu yerinde,
Umutsuzluk sarar dört bir yanı,
Bir sessizlik çöker ansızın.
Ve sonra bir kıvılcım yanar içten.
Her şey yeniden başlar…
Yaprak,
Sıkılmıştı ağaçtan,
Kurtulmak ister gibi dalından.
Yere düşmek için,
Aramıştı bir bahane.
Yine sabah oldu.
Perdeye vuran,
Güneş değil,sanki eski bir anı.
Kahve kokusu değil içimi yakan,
Sensizliğin ağır hatırası.
Hey gidi dünya,
Sen döndükçe biz savrulduk.
Bir yanımız umut,
Bir yanımız yorgunluk.
Güneşi bol verdin,
Hiçbir dil,
Bir özlemi tam anlatamaz.
Ya da bir gurbeti…
Ne kadar denese de,
Eksik kalır heceleri.
Bir gül dalına astım dileğimi,
Gece serin,gökyüzü açık.
Ay sessizce bakıyor yukarıdan,
Hızır geçecekmiş bu vakitlerde.
Yol alıyorum...
Zincir yok artık kalbimde,
Hafifim…
Özgürlüğün en derin yerindeyim.
Yürüyorum gecenin koynunda,
Karanlığın üstüne basarak.
Çatısı kiremit,
Duvarı zaman kokan,
Bir köy evi düşün.
Avlusunda yasemin,
Penceresinde gün batımı bekler.
Bir minderin sessizliğine, Yaslanmış gövdemiz,
Huzurlu bir kalp,
Tek başına bile çiçek açar.
Kimse bakmasa da yüzüne.
Bir sandalye yeter bazen,
Bir bardak çay,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!