Kim neyi bıraktıysa arkasında,
Bir gün döner,bulur yolunu.
Rüzgâr,savurduğun sözü,
Getirir geri.
Tam da sustuğun anda.
Bir yaprak düşer,
Bahar gelir.
Gece çöker,
Yıldız belirir.
Her şey değişir,
Şehirler,sesler,
Adımlar bile,
Yabancı gelir bir gün.
Ama o bakış var ya,
Bir his diyor ki bana,
Her şey güzel olacak.
Gecenin karanlığına
Bir ışık düşüyor uzaktan.
Umudun sesi gizli bir fısıltı,
Gecenin en koyu yerinde,
Umutsuzluk sarar dört bir yanı,
Bir sessizlik çöker ansızın.
Ve sonra bir kıvılcım yanar içten.
Her şey yeniden başlar…
Yaprak,
Sıkılmıştı ağaçtan,
Kurtulmak ister gibi dalından.
Yere düşmek için,
Aramıştı bir bahane.
Yine sabah oldu.
Perdeye vuran,
Güneş değil,sanki eski bir anı.
Kahve kokusu değil içimi yakan,
Sensizliğin ağır hatırası.
Hey gidi dünya,
Sen döndükçe biz savrulduk.
Bir yanımız umut,
Bir yanımız yorgunluk.
Güneşi bol verdin,
Hiçbir dil,
Bir özlemi tam anlatamaz.
Ya da bir gurbeti…
Ne kadar denese de,
Eksik kalır heceleri.
Bir gül dalına astım dileğimi,
Gece serin,gökyüzü açık.
Ay sessizce bakıyor yukarıdan,
Hızır geçecekmiş bu vakitlerde.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!