Geceler bitmiyor,
Uzayıp gidiyor saatler.
Duvarlara çarpıp dönen sessizlik,
Bir adım ötemde oturuyor gibi,
Yüzü yok.
Ama tanıyorum onu..
Güneş ufuğu aştığı zaman,
Bir köşeye yatar geceler.
Özlemler depreşip taştığı zaman,
Hüzünün ateşini yakar geceler..
Karanlık yerleşti bak yeryüzüne,
Gecenin en siyahında,
Bir düşün gölgesiyim.
Umudun bittiği yerde,
Kendime dönüyorum yeniden.
Toprak susmuş,
Sessizliğin kıyısında,
Ay ışığında titreyen düşlerim var.
Sen mi geçtin,
Rüzgâr mı çarptı yüzüme.
Kimse bilmiyor,
Nasıl yanar içimde,
Bir gece daha,
Kimseler bilmeden,
İndi üzerime.
Ne bir ses,
Ne bir adım.
Yalnızca kalbimin yavaşça,
Bazen dalıyor insan,
Öyle uzun uzun…
Ne bir ses var etrafta,
Ne de acelemiz bir yere.
Geçip giden ömrün ucundan,
Bazen dalıyor insan,
Öyle uzun uzun…
Ne bir ses var etrafta,
Ne de acelemiz bir yere.
Geçip giden ömrün ucundan,
Seviyorsanız eğer;
Geç kalmayın sakın söylemeye.
Mesaj çekin, telefon edin.
Uçaklara, trenlere,
Tüm taşıtlara binin...
Koşun, arayın, bulun..
Geçmişe dönseydim,
Sessiz bir bakışa saklardım,
Söyleyemediklerimi.
Bir sokak lambası altında,
Kendime rastlardım belki.
Nasıl anlatmalı bu güzelliği,
Henüz çizilmemiş resim gibisin.
Dertlere dermansın,gönüllere şifa
Daha yazamadığım şiir gibisin.
Dışarıda kar var,içimde hüzün,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!