Çay nedir ki,
Bir dem, bir buhar,
Biraz sıcaklık belki…
Ama sen yoksan,
Bardağın kenarına,
Hüzün çöküyor sessizce.
Çek bir sandalye,
Konuşmasak da olur.
Bir bakış,bir sessizlik,
Belki yarım kalan,
Bir hikâye düşer payımıza.
Çekip gittin, senden bana,
Sade kuru ismin kaldı.
Ayrılığın bu yüzünde,
Gözü yaşlı adam kaldı...
Cevabı gelmeyecek,
Mektuplar yazarım,
Adı unutulmuş zarflara.
Adres kısmı hep eksik…
Bir merhaba ile başlar,
Simsiyah bir bulut sarmış gökyüzünü,
Karanlık bir gece var dışarıda.
Kalabalıklar içinde yapayalnızım.
Ruhumda dipsiz fırtınalar eserken,
Hüzün dolu gözlerle arıyorum seni...
Çıkma artık yoluma,
Gitdiğin o yerde kal.
Gözlerinde yaş dinmesin,
Başını dertlere sal.
Nerde görünmüştür ki,
Öylesine özledim ki seni
Şu yüce dağları aşasım geldi.
O güzel yüzünü bir kez olsun görüp
Seni kollarıma alasım geldi.
Sensiz yaşamak öyle zor ki
Bir gülüşün yeter,
Karanlık dağılır içimde.
Adını bilmeyen rüzgârlar bile,
Senin kokunu taşır.
Bir gülüşünün yankısı,
Diyemem ki sana sev beni,
Sevilecek yanım yok ki.
Ne dost oldum ne de aşık,
Adım,sanım kimsem yok ki..
Neden seveceksin ki beni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!