Erkan İnce Şiirleri - Şair Erkan İnce

Bazen susmak gerekir,
Bir söz değil,
Bir duruş anlatır her şeyi.
Bir tebessüm kadar,
Değerli olabilir bir insan.
Ama herkes,

Bazı insanlar vardır,
Huzuru saklar gülüşünde.
Bir bahar sabahı gibi,
Dokunur yüreklere.
Bir bakışıyla diner fırtına,
Bir kelimesiyle,

Nasıl işledin yüreğime böyle,
Ateşler içinde bedenim bak.
Yine aynı nöbetleri geçiriyorum,
Sol yanım acıyor çok.

Geceler bile kâr etmiyor artık.

Kimi,kime şikayet edersin ey gönlüm.
Makamı belli,
Yazanı belli.
Vardır elbette bu karanlığın bir sonu,
Alanı belli,vereni belli..

Ben böyle havaları severim,
Yağmur yağar usul usul…
Toprak kokusu gelir burnuma,
İnsanın içi açılır birden.

Büyük laflara ne gerek var.

Ben bu şehri sevdim dedim.
Benim olsun demedim ki.
Sevdim dedimse,
Akşam kızıllığını,
Akıp giden şu çayı,
Şu ormanı,şu denizi,şu dağı,

Ben kimim dersen,
Saklamam kendimi.
Sözüm neyse,
Yüreğim odur.
Kırılmam,
Bükülmem suskunlukta.

Ben köylüyüm.
Ben;
Tarihe kök salmış ataların,
Katıksız koluyum.

Ben çiftçiyim,

Ben sana sevmeyi nasıl öğreteyim?
Sen her bakışımda cevap arıyorsun,
Oysa ben,
Susarak anlatmayı öğrendim.

Bir gülüş bırakıyorum

Benim ne haddime sana kavuşmak,
Ben ancak şiirler yazarım sana.
Senin hayalinle yatıp geceleri,
Gördüğüm rüyamı anlatırım sana.

Seni bu dünyanın merkezi yapıp,