Sabrı anlat bana Annem...
Acılara dayanmayı öğret.
Bir ışık yak aydınlansın geleceğim.
Söyle ne vakit sona erer,
Bu amansız sınanma?
Ansızın çık gel,
Kapat aramızdaki yolları.
Kuşlar gibi kanat ol gönlüme,
Bir tebessümünle,
Dağılsın gölgelerim.
Sol yanıma gel,yasla başını,
Dinle bak kalbimi bu son anımda.
Kaç mevsim,kaç ay bekledim seni,
Gel hadi kulağıma aşkı fısılda..
Yok saydım,sensiz geçen yılları,
İlkdüşündüğüm sensin,
İlk hissettiğim sen.
Yerken,içerken yutkunduğumsun.
En tatlı anları yaşadığımsın..
Aşk sana benziyor sevgili,
Aşk, ateş misali, yürekte yanar,
Düşünce ise rüzgâr, esip savrulur.
Biri duyguların en saf halidir,
Diğeri aklın sessiz yankısı.
Bana zor gelen ayrılmak değil,
Ayrıldıktan sonra acıtan bekleyişlerdir.
Zor olan,
Unutulmayan hatıraları,
Unutmaya çalışmaktır.
Baba gidince…
Ev biraz daha sessiz olur,
Duvarlar sanki konuşmaz artık,
Kapının gıcırtısı bile susar.
Baba gidince…
Sen gideli kırk gün oldu baba,
Evde sesin eksik,duvarlar soğuk.
Saatler geçiyor ama,
Zaman durdu.
Sensiz baharlar bile,
Kış gibi oldu..
Yalancı ümitlerin gölgesindeyim,
Ezme yüreğimi ne olur, bahanesiz git..
Deme ki,bezmişim beceremem ben,
Gitmek istiyorsan bahanesiz git.
Sanma ki yoruldum senin aşkından,
Bir sabah açıldı pencere.
Gökyüzü taze,
Çiçekler,
Henüz uyanmış uykusundan.
Dalda pembe bir gül,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!