Erkan İnce Şiirleri - Şair Erkan İnce

Son defa baktım köy yoluna,
Toz kalkıyordu,serin bir rüzgâr.
Bir çocuk geçti elinde mavi top,
Bir kadın,
Su dolduruyordu çeşmeden.

Söyle hadi neredesin,
Bir sokak lambasının altında mı,
Yoksa geç kalmış
Bir otobüsün camında,
Buğulanmış bir ad mısın?

Söyle,
Özledim de...
Sesin yok artık rüzgârda.
Adını andığım her yerde,
Sanki suskun bir,
Duvar var karşımda.

Söyleyin güneşe, bugün doğmasın,
Yaralı bir yürekte sabah olmaz.
Gözlerim beklerken o eski masum,
Bir tebessümle bile avunmaz.

Rüzgâr bile sessiz,yollar suskun,

Su gibisin,
Sessizce dokunursun yüreğime.
Bir damlan yeter,
Kurumuş toprak gibi,
Çekerim seni içime.

Şu hayat,
Ne uzun sanırdık?
Meğer kısa imiş.
Sabah diye kalktık,
Akşam oluverdi.

Gözlerimde donmuş bir çığlık,
Geceler boyu kıvranır içimde.
Sabah olmaz artık,
Çünkü güneşim,ışığım sende..

Dualarım yükselmez göğe,

Susma Kadın;
Susarsan,
Yankı olur zulüm.
Bir çığlık yeter,
Sarsmaya ölümü.

Yazık;
Susmayı öğrendi,
İçimdeki çocuk.
Hani eskiden koşup duran,
Her şeye gülen,
Her şeye inanan o küçük…

Sustum,
Kelimelere küstüm.
Bir suç gibi,
Döküldü gece üstüme.
Gözlerin uzak bir liman şimdi,
Ben hâlâ aynı rüzgârdayım.