Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Beynimin mikroskobik yapı taşları, nereye böyle!
Siz hücrelerim..Terk edip gidiyorsunuz beni
Belleğimi zayıflatıyorsunuz yok oldukça
Hani benim tumturaklı simgelerim
Debisi küçülüyor akan bilincimin
Yatağımı kurutuyorsunuz

İşte size iki şiir konusu
Birincisi kentsel yabancılaşma
Diğeri bastırılmış aşk duygusu
İlkinde kadim bir yalnızlık gizli
Ötekinde hiç mi hiçlik kaygusu

Yenilenmeli sil baştan
Özgün söylem bulmalı
Sesi hoş gelmeli uzaktan
Davul değil ney olmalı

Boşalmalı dizginlenmeden

Kısacık ömrüme sığdıramadım seni
Dolup taştın içime mahvettin beni
Hatırlar mısın bilmem, bırakıp giderken
Alnına bıraktığım o son busemi

Nedir o yolcuları birbirine benzetir
Uykusuz gecelerin melül bakışları
Motor uğultusunda dalıp giden
Farların aydınlattığı zulmettir
Ürpertili sessizliğin karşıladığı
Zorunlu ihtiyaç molası mekânlar

Ben seni senden daha yakın hissetim kendime
Her sabah uyandığımda kulaklarımda sesin
Dokunamasam bile aşinayım ellerine
Acep beni hatırlar mısın nerde kiminlesin

Vazgeçtim sen olmayınca dünyevi zevklerden

İnan sana çıkıyor bütün yollar
İvintisi kederli çağlayanım
Engel olsa da tekmil akarsular
Senle doğdum sana kavuşmalıyım

Yönümü çizmişim evvel ezelden

Ayak sesini dinlerim yaklaşan baharın
Habercisidir çalkanan duyguların
Sözler düşmeye başlar kalemin ucundan
Keyfini yaşarım bu mutlu başlangıcın

Ey yar! Olmazsa, olmazımsın benim,
Ey yar! Sen yoksan, bomboş bak şu kalbim.
Ey yar! Ben senle, aşk yolumu çizdim,
Ey yar! Kaderim, sevdalımsın benim.

Ey yar! Otağım, güzleğimsin benim,

Yalını seçmek midir her zaman ussal olan
Yoksa karmaşığı mı denemek öncelikle
Hangisi doğrulara varmak kestirme yoldan
Gerçeğin kapısını aralamak sevgiyle

Ortak konumuz şiir ele alındığında