Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Zaman su gibi akıyor
Yanılsamaymış bilime göre
Bizlerin icat ettiği kavram
Acımasızca eskitiyor
Unutturuyor göz göre göre
Tutmak istesem tutamam

Acılar yalnız katlandıkça,
Alev topuna dönüşür zaman.
Yeniden doğuş beklenir, fakat
Var mı fazlası ışık hızından?
Umut yok ‘Zamana Yolculuktan…’

Hani ! aşk, sözsüz anlaşmaydı?
Eskiyi yıkan manifesto emri .
İyicil duyguların arındığı,
Düşsel mutluluk reçetesiydi,
İçimizdeki hiç bitmeyen sevgi...

Bir şiir yazayım ve de keyfini çıkartayım
İşte benim eserim ölümlü/ölümsüz mü
Gelecek nesillere bir kalıt bırakayım
Yaşar veya yaşamaz kim biçecekse ömrü

İstifledikçe ve de sakladıkça eskiyen

En güzel günüm gökgürültülü
Rahmet yağar üstüme üstüme
Canım sıkkın olsa da hüzünlü
Aşk ne desem dar gelir gönlüme

Ne yapsam ne etsem anlaşılmaz

Evladın bile sahip çıkamaz
Rica minnet kimden medet umarsın
Can naziktir fazla sıkılmaz
Ağırdır insan eti nasıl taşırsın

Nerede bırakılırsa orada /

Hiç acımadın mı güzelim aşka
Üstüne gül kokla bırakıp da git
Layıkıyla sevsen de yine boşuna
Yokluğu özlemdir onun hep sürgit

Aşk kendi dalında bir gül gibidir

Hani ! sen varsın ya uzaklık yakın,
En yalnız anımda : Kalabalığım,
İçimde ukte gibi sakladığım ,
Dayanılmaz acıdır ayrılığın.
İçim yanar, gel gör neyledi aşkın?

Başlık aranıyor ki unutulmaya mahkûm
İmgesiz, simgesiz hiç havuzunda usanık
Adını anıyorken kafiyem oldu zakkum
Yeşil yapraklarıyla gölgelerde uzanık

Ayrılık bize uzak, hiç yakıştırmıyorum

Hiç anlamadın beni sen .....zalim !
Uğruna savaşacak sevdan yok mu?
Leylayı bile kıskadırabilirim
Yar seninle bir nebze umut çok mu?
Ahımı alma tekrar olmayabilirim