Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Her zaman inan ki kalbimdesin
En ulaşılması zor umutlarımla
İçimsıra kımıldayan ırmaklarımla
Dal uçlarında müphem bekleyişsin

İçimde açmayan çiçeklerimle

Her an kalbimde taşırım sevdanı
Üzerinden yıllar geçse de inan
Leyla ile Mecnunu kıskandıran
Yarından umutsuz aşkın acısnı

Artık gücüm yok dayanamam

İkindi vakti hüzün çöker bizim buralar
Acı hatıraları anımsatınca birden
Ayrılık saatidir güneş birazdan batar
Unutulmaya mahkum anıların peşinden
Göğü başkadır sözü başka memleketimin
Gönül yarasıdır ki tabip çare bilmeyen

Her şiirimde başat karaktersin
Üzüntülerimin öznesiyim ben
Lakin kalbimdeki yine sensin
Yılların yorgunu yüreğimde sen
Aşkınla destek veren değilsin

Salt kendini iyi ve güvende
Hissetmek yetmez
Özünü gerçekleştirecek
Eylem planı doğrultusunda
Üretmek ve yorgun düşmek alabildiğine
Sonra coşkuyla tüketmek kararında

Pike yapmaya hazır usulca doruklarda
Bir yemlik balık olsun yeter kursağında
Ekmeğini dalgalardan kaçırır gagasıyla
Tükenmez arzusuyla dökülüşür sonsuza
Bir hışım kaybolur çığlık çığlığa boşlukta

Sen benim son şiirimdin, hiç bilemedim
Eninde sonunda, belki düzelir umuduyla ,
Varoluşumun sebebiydi bütün çektiklerim.
İçsel hazine zenginliği düzeltir ancak dedim
Layığı henüz keşfedilmemiş ses uyumuyla.

Eşi benzeri yok aşkı sevdanın
Rayından çıkmış hali ne olur
Canına minnet uçarı aşkın
Artık esamesi okunmaz olur

Ne bir umut ne de inanç kalır

Sensiz olmuyor sen varsan eğer
En yalın tanımıyla herşeyde
Manalı güzellik hüküm sürer
Rica minnet değil canigönülden
Aşk ile sevda ile yalansız

Hoş bir sedaydı yarım aksanlı söylemi;
Evvel ezelden konuşuyordu sanki...
İsmini zikretmek yanlış olabilir belki
Duldasında cik cik öten kanarya gibi
İçini ürperten seher yeli gibiydi