Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Dağılsın ah şu karabulutlar artık yeter !
Ilkbaharın güneşi ,sonbaharın yağmuru:
Ilhamınız olsun öylesine ,hasbelkader ;
/...0kunası şiirler ki şairin gururu.../

Yine baş başa kaldım:
Duygularım ve;
Seninle...!
Benim sadık dostum:
Sizlersiniz,
muhabbet ile.

Seni bekliyorum doğan güneşle
Elimde taptaze bir demet gül
Mazide kalan o eski gülüşünle
Ram olmuş sanki aşık bir bülbül

Aşkınla beni benden ettin sen

Hiçliğe terkettin aşkı vefasız
Üzerimizde yılların ağırlığı
Lamı cimi yok her dem hayırsız
Yarını belirsiz aşkın günahı
Ardından mıh gibi yazıldı
Ben oldum hep zararı ziyanı

Frekansın tutmuyorsa değiştir
En güzel aşk aynı telden çalandır
Rüzgarın ıslığı yağmurun sesidir
Hazan mevsimi sonbahar ilkidir
Ardı sıra yağan kar düşmesidir
Nerede nasıl başlar belli olmayan

Kaç yıl oldu saymadım, ellerim;
Ellerine değmeyeli ey yar!
Sanki bu eller benim değildi
Karalar bağlasamda kar etmedi
İçimde hicran yarası gibi
Ne yaptıysam iyileşmedi

Pike yapmaya hazır usulca doruklarda
Bir yemlik balık olsun yeter kursağında
Ekmeğini dalgalardan kaçırır gagasıyla
Tükenmez arzusuyla dökülüşür sonsuza
Bir hışım kaybolur çığlık çığlığa boşlukta

Sen benim son şiirimdin, hiç bilemedim
Eninde sonunda, belki düzelir umuduyla ,
Varoluşumun sebebiydi bütün çektiklerim.
İçsel hazine zenginliği düzeltir ancak dedim
Layığı henüz keşfedilmemiş ses uyumuyla.

Eşi benzeri yok aşkı sevdanın
Rayından çıkmış hali ne olur
Canına minnet uçarı aşkın
Artık esamesi okunmaz olur

Ne bir umut ne de inanç kalır

Sensiz olmuyor sen varsan eğer
En yalın tanımıyla herşeyde
Manalı güzellik hüküm sürer
Rica minnet değil canigönülden
Aşk ile sevda ile yalansız