Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Yaşamak:Hissetmektir,
Renkli düşler görmek,
Grileri keşfetmektir.

Yaşamak:Sanılanın aksine;
Tıka basa tüketmek hiç değildir.

İnsan şair olunca başka âlemde yaşar.
Gördükleri hayaldir kelebek kanadında,
Rengârenk çiçeklerle oynaşır ilkbaharda,
Yaprak gibi savrulur kederli sonbaharda,
İçine kapanınca, kabına sığmaz coşar.

Elin mi titriyor tutunca kalemi
Dağarcığındaki sözler tükendi
Sen değiştin dünya sensiz döner mi?
Geçmiş şimdileyin uzak bir yerdi

Şiir mabedinden kovulma korkun

Her yeni gün, dünyaya açılan bir,
Pencere gibidir… Akşam olunca;
Ruhumun kapanan düş perdesidir.
Başlar hayat, gözlerim ışıyınca;
Gördüklerim: Ş-e-y-l-e-r-i-n hayalidir.

Bir günüm daha bitti ben ona yanıyorum
Şiirsiz geçiverdi boşuna yaşanmıştı
Giriş cümlesi nerde odaklanamıyorum
Derken kalem tükendi aklım fena karıştı

Böyle olur şairler bir dargın bir barışık

Dışarıda hava kurşuni griydi
İkindi sonrası yağmur serpintisi
İçerde terk edilmiş bir göz çifti
Hayat devam ediyordu besbelli
O saat bir yerde durdu
Yelkovanı çeyrek bir yerdeydi

Geçmişte yaşamayı severiz biz nedense?
Gelecek belirsizdir; ürkünç gelir herkese.
Oysa yaşanmış bitmiş,tarih olmuştur artık
Ders almamız gerekir yanılgılarımızdan
Demir almadıysak o limanlardan çok yazık!
Umuda yelken açıp, yepyeni ufuklardan…

Ayrılık rüzgarları esiyor içimden
Sanki yağmur yağacak gözlerimden
Son yolculuğun uğurlanıyor
Unutulmayacak hiç unutulmayacaksın
Yıllar geçse de üzerinden

Karşıyım, hükümlü cümleler kurmaya
Elimde değil tutamıyorum kendimi
Şiirden ne kadar da uzaklaşılıyor oysa

(Bu girişten şiir çıkar mı bilemiyorum)
Sözü sevdaya getireceğim besbelli

Çok güzel yazıyorlardı, hepsini okudum.
Şen şakrak parıldayan imgelerdi onlar.
Beynin dolambaçlarından akan kelimeler,
Yüklemsiz tümce olup önüme düştüler.
Taş duvarların üstüne dökülen yağmur,
Boş asfaltlardan yansıyan fersiz ışıklar,