Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Geçmişte yaşamayı severiz biz nedense?
Gelecek belirsizdir; ürkünç gelir herkese.
Oysa yaşanmış bitmiş,tarih olmuştur artık
Ders almamız gerekir yanılgılarımızdan
Demir almadıysak o limanlardan çok yazık!
Umuda yelken açıp, yepyeni ufuklardan…

Bir günüm daha bitti ben ona yanıyorum
Şiirsiz geçiverdi boşuna yaşanmıştı
Giriş cümlesi nerde odaklanamıyorum
Derken kalem tükendi aklım fena karıştı

Böyle olur şairler bir dargın bir barışık

Her yeni gün, dünyaya açılan bir,
Pencere gibidir… Akşam olunca;
Ruhumun kapanan düş perdesidir.
Başlar hayat, gözlerim ışıyınca;
Gördüklerim: Ş-e-y-l-e-r-i-n hayalidir.

Elin mi titriyor tutunca kalemi
Dağarcığındaki sözler tükendi
Sen değiştin dünya sensiz döner mi?
Geçmiş şimdileyin uzak bir yerdi

Şiir mabedinden kovulma korkun

Dürüstlük sağlıklı benliği,barışık kişiliği içerir.
Vicdanı,aklı,mantığı,sağduyuyu referans kabul eder.
Bütün bu insani değerleri rededen bir dünya görüşü
olamaz diyemem ama olmamalıdır........
Dürüstlük ruhsal denge içinde gelişir,benliğe kodlanır.
Dürüstlük var olmayı kutsayan bir şükür duasıdır.

kalemi küstürmeyeceksin
yoksa yazacak şey bulamazsın
hayatta hiçbirşey için
sevinmek için de
üzülmek için de
acele etmeyeceksin

Aşksız geçen günleri yaşanmamış kabul et
Ne soluduğun hava ne de içtiğin sular
Ne yazdığın şiirler ki içi boş satırlar
Seni senlen aldattı ruhundaki hayalet

Muhayyel sevgiliye atfen sahte beyitler

Karşıyım, hükümlü cümleler kurmaya
Elimde değil tutamıyorum kendimi
Şiirden ne kadar da uzaklaşılıyor oysa

(Bu girişten şiir çıkar mı bilemiyorum)
Sözü sevdaya getireceğim besbelli

Çok güzel yazıyorlardı, hepsini okudum.
Şen şakrak parıldayan imgelerdi onlar.
Beynin dolambaçlarından akan kelimeler,
Yüklemsiz tümce olup önüme düştüler.
Taş duvarların üstüne dökülen yağmur,
Boş asfaltlardan yansıyan fersiz ışıklar,

Tuhaf gelmiyor artık bana
Ihlamur ağaçlarından düşen
Gün yağmurlarının heyulası
Ömrün en vehim kıstağında
Anımsanan
Habis bir urun ilk tanısı