Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

En mühim olanı her zaman
Şairin kim olduğu değil
Şiire katkısıdır Asıl olan
Süslü püslü mısralar değil
İçten nakşedilen duygular
Acıyla depreşen sorgular

Buram buram tüter yağmur kokusu,
Savrulur sonbahar akşamlarıyla.
İnilder dallar arasından hüzzam korosu,
Eşlik eder aheste düşen sarı yapraklarla.

Ayrılık mevsimisin sen, haberli, habersiz,

Yıllar geçince beni sen o zaman anlarsın
Sevginin anlamını o mazide ararsın
Kıymetimi bilmedin iş işten geçti artık
Sevda yolun kapalı işte buna yanarsın

Bir hakikat uğruna tükettim ömrümü ben

Şehir sabah uykusunda
Gün ışımış sokaklar boş
Vitrinler asma kilit altında
Kaldırımlar dünden sarhoş

Eller cepte sabahçı kahvesi

Kendinden bi örnek sun bana
Hayattan ne beklersin ki sen
Çapraz kafiyeler kur bana
Ölümden kaçış yok bir bilsen

Öndört hece mi desem,yoksa;

Hep anımsarım o sabahları
Uykusuz üç-beş nöbetlerini
Taşra kentinin gönül sırları
Vahamet sarmış tepelerini

Ara sokaklar hiç unutulmaz

Hangi yalnızlık senindi
Uzak kasabanın arastasında unuttuğun mu?
Yakın kentin kalabalığına karışıp
İzini kaybettirdiğin yasak aşkın

Elleri üşümüş büzgüsü yarım eldivendi

Bir dağ evi düşlerim;
Ahşaptan
Şöminesi önünde sere repe uyumak,
Doğa ile sarmaş dolaş olmak

Şimşeği odamı aydılatınca;

Ellerim seni arıyor
O sımsıcak tenini
Gözlerim seni soruyor
Ufukta kayıp resmini
Sana dönüş yolum kapalı

Kuş uçumu gel bana
Mesafelerkısalsın
Hasretinle sarbeni
Kıskananlar çatlasın

Kulak asma yalana