Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Unuttum derken birden geliverdin aklıma
Seslenişini duydum konuverdin ruhuma
Zaman tünelimizden açılırken geçmişe
Mutlu günlerimize usulca dönüverdin
Neyleyim yar sen beni benim gibi sevmedin
Bana üzülmek kaldı olan olmuş bitmişe

Maestro çal!
Bu gün benim düğünüm
Belki anladın?
İstediğim gibi düğünüm olmadı,
İçimde ukde kaldı.

Bırakma ellerimi
Sıcaklığı bende kalsın,
Hatıram olsun.
Gül kokan o ellerin
Ellerin sarsın yaramı
Acılarıma merhem olsun

Artık şiir yazamıyorum
İstiyorum ama,yazamıyorum
Hissediyorum
Ruhumun derinliklerindeki
Gül bahçelerini
Her yanında güller açmış

Hayatımızdan iki parantez açalım.
İçinde:
Sevgi, saygı ve özveri;
Toplam halinde bulunsun.
İkimizin de çarpanı 'aşk 'olsun..
İşlemimizi yapalım ve sadeleleştirelim.

Ne o öyle? Kafiye derdi, şekil kaygısı,
Bir bentlik aşk uğruna çekilen sıkıntılar,
İmbikten damıtılan imgelerle, simgeler.
Parmak hesabı hece; tutmaz oldu sayısı,
Can beğenilmek ister; görücüye çıktılar,
…………………………………………

Nasıl da kolay gelir kalıplarda yaşamak
Çivileri paslanmış mevta tabutu gibi
Buzdağının üstünden görünür mü hiç dibi
Çıkılamaz dışına öylesine zor kırmak

‘Değişmeyen değişimdir’ gerçekse, o denli

Buruk kalpler
Gözü yaşlı gecelerde
Hep umut besler,
Aşkın vahasını düşler,
Serap görür an be an,
Hayallerini süsler

Kurtulmayı bekledi kelepçelerinden
Ben öznesiz anaforlara sürüklendi
Sarsıldı iç depremlerinden
Enkaz altındaymış gibi inildedi

Bildik sözcükler tekrar edince

Nasıl geçtiydik o granit kayalar arasından
Temmuz güneşinin yaz/avaz kızgınlığıyla
Apansız uçurumdan sarkan ölgün deniz
Mavi/Yeşil gözerimi uzaklaşırken sonsuza

Özgürlük türküleri söylerken kahkahayla