Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Kanımızı kaynatan ah şu yazlar,
Gönlümüzden silinmez izi.
Soğuk kışlarda en titrek akşamlar,
İçin/ için ısıtır düşlerimizi…

Sere serpe uzanılan kumsallar,

Acı yüklü omuzlarım ağır,
Merhem bulunmaz yaralarıma.
Yardan ırak yaşıyorum amma,
Çekilmiyor böyle bin bir kahır.

İsyan edemem ruhum darılır,

Her şey birbiriyle bağlantılı
Nefes almak düş kurmak yaşamak
Doğa ile iç içe var olmak
Aşk yanıltıcı bazen saplantı

Ayrıştırmak gerekirse eğer

Nasıl geçtiydik o granit kayalar arasından
Temmuz güneşinin yaz/avaz kızgınlığıyla
Apansız uçurumdan sarkan ölgün deniz
Mavi/Yeşil gözerimi uzaklaşırken sonsuza

Özgürlük türküleri söylerken kahkahayla

En mühim olanı her zaman
Şairin kim olduğu değil
Şiire katkısıdır Asıl olan
Süslü püslü mısralar değil
İçten nakşedilen duygular
Acıyla depreşen sorgular

Bazı yolculuklar plansız hazırlanır
Duldasında sessiz şimşeklerin kıvılcımı
Sabah alacasında mahmur gözlerle uyanır
Zulasında yoğun yalnızlık karışımı

Bazı yolculukların kayıptır tarifesi

Her sabah şiirle uyanır, tezgâhımı açarım,
Bencileyin, sanatımı icra etmeye başlarım.
Elimin altında kelimeler, kitaplarım;
Mutlu olurum şekillendikçe yapıtım.

Dost şairler neler yazmış bakarım,

Ağır ağır yaklaşıyor sonbahar
Geçen yılları unutturup geliyor
Kimileri hasret çekiyor
Kiminin beklentisi ilkbahar

Puslu hava içinde saklı yar

Tek kişilik beyin fırtınası
Evrende kayıp bir yağmur damlası
Dal uçlarında,saçakta
Çiselerken camda
Oluktan düştü
Gözyaşı ile süzüldü

Bu ne hazin sessizlik
Bu ne telaş
Abartmayın
Kokmayın
O yokken vardım
O varken yokum işte