Engin Yılmaz Şiirleri - Şair Engin Yılmaz

dönmeyecektir giden;
sen hayaller kurarken,
vuslat diye diye
hayal gemisini beklerken.
ne ilktir bu hikaye,
ne de son kalacaktır.

hani solmuşlardı ya
sen giderken menekşelerim..
sanmıştım ki, onlar bile
yapamıyor sensiz.
yine yeşerdiler,
çiçeklendiler bir bir.

bir uçurumun kenarında
sarhoş yürümeye benzer
karşılıksız sevmek.
her an,
ölümle kardeş;
her an, uçmaya hazır.

Sevdanla düştüm ırak yollara.
Takılıp kaldım yaban ellere.
Sığamaz oldum yere, göklere,
Medet sendedir nazlım, bilesin.

Kadere küstüm, bahta darıldım.

ilk yağmurla dönecektin...
nice yağmurlar
yağdı üstüme;
kaç mevsim aştı,
sayamadım.

Sevdan ile nâra düştüm
Gel de yarim söndür beni.
Derdin ile dâra düştüm
Tabib ol da ondur beni.

Esamin düşmez dilimden

su gibi kayıp gitti
avuçlarımızdan,
tutmayı beceremedik.
sıçrayıp sağa sola
heba oldu,
yazık ki göremedik.

yağmur düştü çöl gönlüme,
gülüverdin ya!
göz göz olmuş yaralardan
çiçekler fışkırdı.
tohumlar çatladı,
filiz verdi o anda…

eskilerden esti yine rüzgâr
kaldırdı tozunu mazinin.
canlanır gibi hafiften
küllerin altında korlar.
döküldü birer birer kucağıma
sararmış hatıralar,

kaç zamandır hasretim
o gül yüzüne yâr.
aklımda kazılı gözlerin,
dilimde, yokluğuna sitem var.
söylesene
ne oldu da kaçtın