Sustum artık, söz denilen perde kalksın aradan
Bir nefeslik “ben” silinsin, hak görünsün sıradan
Dâr u dünya gölgesinde yankı düşsün yaradan
Ses kesildikçe duyulur, hakikat derûnadan.
Aşk ateşi küle döndü, köz kaldı kalbimde
Kırdın da gönlümün en tenha yerinden geçtin sen,
Bir sözün yetti bana, bin hevesimden geçtin sen.
Ben susarak sevdim, sen gürültüyle gittin,
Aşkı bende bıraktın, kendi sesinden geçtin sen.
Yalnizliga gomuldugum aksamlarımda,
Suskunluğumdur beni bana anlatan.
Bazen soguk gecelerde bir dosttur bana
Gitmelerim lal oldu,Sevdalarım yalan.
Suskunlugum Etna misali.
Ha bozuldu,Ha bozulaçak.
Yüreğimde bir keder var bugün,
Dertlerim sarar her yanımı.
Gönlümde gam yüklü bir gün,
Dizlerimde ağır bir yük var.
Dağlarda dolaşırken rüzgarla,
Yüreğim çarpar, aşkla, heyecanla.
Dalların arasında kuşlarla,
Ben de özlemle çağırırım seni.
Bir gül solarken bahçemde,
Güllerin yüzünden çekip gitmiş bir tebessüm,
Yapayalnız yollara düşer, gecenin tenhasında.
Bir çaresiz hüzün, ağır ağır süzülür yanaklardan,
Her vuslat düşünde keder, yüreği kıskanır.
Saçların, karanlıkları mühürler çehrene,
Uzun hava dedin, uzun hava getirdim,
Yüreğimdeki feryatla bu dert bitirdim.
Dinle ey dost, yorgun düşmüşüm,
Gönlümdeki ağıtla sana seslendim.
Gurbet ellerde yalnız kaldım,
Bir ses sustu, ama yankısı kaldı,
Bir el çekilen ruhundan, iziyle kaldı.
Her giden, içeride başka bir ben bıraktı,
Ve ben o vedada biraz daha hafifledim.
Her veda bir kapı, arkasında ben varım,
Yâd ellerde kaldı tenim,
Avuçlarda soldu izim.
Konuşmaz artık dilim,
İçimde sürgün bir sözüm.
Yâd ellerde kaldı tenim,
Gözlerde titrer sızım.
Ne yana dönsem yalan…
Gülüşler yalan…
Vaatler yalan…
Dünya…
Yalan…
Ben bu ömrü, yalanların gölgesinde tüketmişim meğer.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!