Emrullah Çelik Şiirleri - Şair Emrullah ...

Bir şehrin ortasında sustum bugün
Adımı rüzgâra yazdım, okunmadı
Cebimde yarım kalmış bir türkü
Yüreğimde memleket, dokunmadı

Kaldırım taşları tanır adımı

Yol uzanır önümde sonsuzluğa,
Adımlarımın sesi yankılanır sessizliğe.
Her adımda bir hikaye saklıdır,
Her yolculuk bir deneyim, bir ders doludur.

Yolculuk başlar, hedef belirsiz,

Yola çıktım bilmeden,
Rüzgâr döndü peşimden.
Düşe kalka öğrendim ben
Meğer yol yürütüyormuş kendinden!
Bir iz kaldı ardımda,
Kim bilir nereye varacak?

Yol bitti… Ben bitmedim.
Bir yanım toprak, Bir yanım duman.

Aşka düşmüş garip gönül,
Ne giden belli, Ne kalan.

Bir ömrü tükettim de fark etmedim anı,
Ne bahar ne de hazan tanıttı zaman’ı.
Nice düş, nice hüsran dolandı avucumda,
Gecelerde sakladım içimde yananı.

Gözümde solarken hayâlimdeki bahar,

Yolun yarısında kaldım ey gönül,
Ne ileri gidebildim, ne geri döndüm.
Bir yarım kalmış dua gibiyim,
Adını her nefeste yeniden andım.

kadife bakışlım
yazamadıysam sana şiirle çicekle bezeli bir kaç satır
sakın ha küsme darılma
sana kaç defa yazmak ıstedim
ama yazamadım
sana seni seviyorum diyemedim diyemeycegim de

Bir nehir gibi aktı zaman,
Ben kenarında bekledim sessiz.
Ne geçmişe dönebildim,
Ne de yarına eriştim.

Zaman bir takvim değil, bir aynadır,

Kesin ve nettir ölüm, yol biter bir anda,
Ruh ayrılır bedenden, titrer dünya o anda.
Hatırlar kendini birden, unuttuğu ne varsa,
Heybem boş kalmış ana… Azabım da içimdedir aslında.
Heybem boş kalmış ana, sözümü tutamadım;
Döndüm dünyadan geri, ama geri dönemem artık.

Siz sanıyorsunuz ki, uyuyunca bitecek.
Kapatınca göz kapaklarınızı, dünyanın ağırlığı da kapanacak sanıyorsunuz.
Karanlığı bir battaniye gibi çekip örteceksiniz korkularınıza;
içinizdeki uğultuyu, dışarıdaki sessizliğe karıştırıp kaybedeceksiniz.
Ve sabahı… hep yaptığınız gibi, umut sanacaksınız
aslında sadece alışkanlıktan, çaresiz bir ezberden.