Bir varmış bir yokmuş,
Diye başlardı ya masallar,
Aşkımız da bir vardı şimdi yok oldu,
Sen sevdaya dair ne varsa içinde benide öldürdün adam.
Büyütüp besledim hayallerimi heveslerimi,
İdamla yargılanıp masum olduğunu bildikleri halde susanların ,musalla taşındayken helallik istemeleri gibiydi can dediklerimden kalanlar...
Bülbüller susmuşda, ah eder yardan
Gül dalda kurumuş, ruh çıkmaz candan
Umudum tükendi, al soldu daldan
Heybemde ne varsa yel aldı gitti.
Üstadım mihnet,bize kaldı gerek
Göğsünde acı bir his duyduğunda
Bedenin ruhuna dar geldiğinde
Nefesin sudan çıkmış balık misali
Yarım yarım kesildiğinde
Başını kaldır gökyüzüne bak
Mavinin ahı seni bulmuştur.
Bana bak be adam!
Sana öyle bir sevda verdim ki,
İki mavi bir araya gelse,
Gönlüne bıraktığım mavinin tonunu tutturamaz!
Hiç bir kaba sığmayan gönlüm
Ne demir tavın da dövülebildi
Buz tutan şu yüreğim
Ne de güneş de eridi
Sesime ses vermeyenim,
Vurdun yüreğimi paramparça ettin,
Geriye dönüp bir daha bakarsam,
Mavi sevdam yerin dibine girsin.
Ağlıya ağlıya yazmak nedir ben bilirim,
Yüreğimin kıyısına vuran dalga gibiydin sevgili
Gel gitlerin her defasında bir parçamı aldı götürdü benden
Tamamlıyamadın eksiltmen niye...
Benim memleketim sevdamdır.
Çocuk yaşta sürgün edildiğim.
Prangalı yüreğimden,tel örgülü duvarların arkasına,
Hergün bir uçurtma uçururum.
Umudum hayallerim özgürlüğe şiirler yazar.
Yüreğimde cümleler saklıyorum,
Karanlık kuytularında sessiz çığlıklara dönüşüyor,
Ah benim sağır dilsiz yârim!
Bendeki bu ah nereye saklansan,
Bir gün seni bulacak,
Menzilden vurulacaksın..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!