Emine Akkurt Şiirleri - Şair Emine Akkurt

Bilemedim;
Ben babamı dinlerken, kendi geleceğimi dinlediğimi.
Çaresizliğine, kırgınlığına, aldığı yaralara, üzülürken,
Bilemedim;
Kendi geleceğimi dinliyor muşum!
Seni şimdi daha iyi anlıyorum,

Bir kere hayallerime seni almışım yâr.
Gönül kapıma kırk kilit vurulmuş
mührü senindir.
Dil sussada yüreğimin yüreğine
coștuğu sensin...

Bir baharın seyrine durdum,
içimde goncaya durmuş çiçek kokuları,
heybemde umut yokuşu,
yüreğimde gizim sen varsın yâr...
Söylesene sevgili bilirmisin,
kaç senei devriyesinde beklemedir bu sevda...

Ne ben bıraktığın yerdeyim
Ne sen gittiğin yerde
Kalan bekler, giden mutlu olur mu sandın
Yanındayken sevginin cimrisi aşkımın nankörüydün.

Söylesene şimdi sana hangi sıfatı takmalıyım

Hayatın gailesi zaten ağır
Birde yürek yerle yeksan
Kaç hesap var sorgularda cevapsız kalan
Söylesene sen bu keşmekeş de nerdesin...

Issız kavruk çöllerimin samyeli,
Tomurcuk da bekleyen çiçeklere düşen yağmur serinliğim,
Düş yorgunu yüreğimin kapısını çalan umudum,
Seni beklerken bir ömür geçmiş be Adam.

Sırrımı kalbime kilitledim
Anahtara gerek var mı
Bekçiye ne hacet, iste yeter ki
Ne siyah isterim nede beyaz
Maviler bizim olsun nimettir nimet.

Açtım camı mı seyreledim alemi,
Alemin içinde ki tüm canlıya selama durdum,
Her canlı fıtratını yaşarda,
İnsanoğlunda ki bu kaoslar niye.

Ay güneş yıldız kum varda,

İçimde büyüyen öfkelerim var,kalemin yazmaya korktuğu,
Sabrım buz misâli eriyen sermaye,
Korkum !
Öfkemin dile gelmesi...

İnsan ne ile ölçülür bilir
misin!
Ağzından çıkan kelâmla,
Ya inci gibi dizilir kelimeler
gönlün hoş olur.
Yada zehirli ok gibi saplanır