Yine bir sevdamı öldürdüm
Az önce ama kendi istemişti
“Gülüşlerine gömsünler beni”demişti
Sevdam hep şafağa gebeydi,
Gönlüm gün doğumuna erişemedi.
Hazanı bilirimde hafız!
Baharın kokusunu rengini anlatsana,
Gecede dem vurdumda,
Gündüzde mavilere hasret kaldım...
Gülüşlerimi yüreğime değilde
Resimlere bıraktığım gün kaybettim
Söylesene hayat, ben sende nekadar ettim
Bu saatten sonra kimse bana niye değiştin demesin.
Ruhumun kanatları göğsümü parçalıyor,
Ben bu dünyanın yetim çocuğuyum,
Ne sahip çıkanım var nede anlayanım,
Kayboldum bunca ruhsuz bedenlerin arasın da.
Bir nefes istiyorum tüm umutları içime çekecek kadar,
Bir boşluk var bende,
İçinde hiçlik, hiçlikte kaybolmuş benlik.
Kaybolmuşluğun sarhoşluğu,
Heybemde taşınmaz bir ağırlık ...
Bir yol hikayesi ki başlangıcı var ,
Sessizliğim cesaretin olmasın
Fırtınaları içime hapsediyorum
Biliyorum ki çok şeyler kırılacak
Sonucu büyük bir kayıp
Bilir misin ben kaybeden olmam...
Derler ki neye hasretsen eksiksen,
Onu görürmüşsün rüyan da,
Adaklar adadım ben,
Gece düşüm de sevda kuşunu göreyim diye.
Hayallere de gem vurulur mu,
Ağlama diyip ağlattınya,
Dediğin mi doğru yaptığın mı...!
Savruluyorum...
Zaten güçsüz solmuş dalına tutunamayan bir yaprağım...
Savurma...!
Tutamayacaksan umut verme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!