Sen hakikati buldun da
Geceyle gündüzün dansınamı kapıldın?
Ne gece gündüzsüz, nede gündüz gecesiz olur
Sen Şem ben Pervane
Ïşte gerçek hakikat
Yanmak ve yok olmak..
Seni görünce yâr yaralarım iyileşiyor,
Yüreğim iyice sakarlaşıyor,
Geceme düşüm,
Yarına uyanma sebebim oluyorsun.
Hayallerim var benim,
Kimsenin en değerlisi olamadım,
Kaybetmekten korktuğu hele hiç olmadım.
Özünde altın olsan neye yarar,sarrafa denk gelmeyince.
Hurdacı yüreklerde bir pul hükmünde bile değilim...
Bundan böyle bende ederi kadarsınız.
Gönlümden ikram haramdır bilesiniz...
Bu gece yüreğimle hasbihâldeyim
Çocuk masumiyetiyle plansız çarpıp duruyor
Pervanenin gözündeki ışığı gördüm
Ne kadar anlatsam nafile
Okadar hevesli ki kanat çırpmaya
Yapma dedim dur dedim
Hayaller diyorum bayım onlarda yorarmış
Olmayınca yarım kalınca
Heveslerini kursakta bir bir kefenlemek nasıl bir acı bilir misin
Acının da tonları vardır
Elini uzattığın her neyse avucunun boş kaldığını görmek
Her şeye boş vermiş ama herseye dahil edilmiş olmak,
İşte bizi dibe çeken hayat...
Şu eksik gönlüm sevdanın hazzını yaşamak isterdi,
Aşk denilen umman hileli bir yanılgı imiş,
Yüreğinden sevda taşar diye beklerken,
Taşlaşmış buz dağı gururunda heba olduk be adam...
Erimedi dağım da karlarım
Geçmedi yüreğimde hazanım
Elimi tutup ısıtanım yok
Ben bu dünyada niye varım
Dert dinledim huzur sattım
Gönlümün gizli mabedi
Nasibimin en uzak köşesi
Senki icimde kor dışımda ayaz kesiği
Hiç birşeyim olsanda,sen benim herşeyimsin.
Karabasanlarıma soluk
Sessizliğinde söylenecek tüm kelimeleri kurşuna dizdirdin
Silah benim elimde olsada,
Kurşunu namluya sen sürdün
Gecelerden pervinleri tek tek topladım ve sen gitmiştin.
Şimdilerde ben ölmüş yüreğimi kefenliyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!