Her şeye boşvermiş ama her şeye dahil edilmiş olmak,
Gerek var mı gereksiz insanlara üzülmek, değerinin olduğu yerde kal derim...
Kalabalıkların içinden yaziyorum sana yalnızlığımı
Yüksek seslerin arasında duyulmuyor sessiz çığlıklarım
Gökyüzünden fal tutuyorum gizlice Yıldızlara iliştirdim hayallerimi
Düşündükçe bir iç çekiyorum bir sigaramı
Ne kadar yavan geliyor şehrim bana
Kalemim düştü sevdaya,
Gönül ne konuşmak ister nede duymak,
Ne illet bir hastalıkmış sevda,
İçim acıyor tek dayanağım taş duvar.
Her geçen gün canından azar azar vermektir sevda,
Yalan dünyanın yalan insanları.
Hayatın neresinden tutsam elimde kaldı.
Kanadı kırık serçeyim.
Toplan yüreğim kalk gidelim buralardan.
Eyy yüreği aciz,sevdası yavan...
Kırdığın kalbi cam mı belledin.
Bilmelisin ki ustanın da ustası vardır,
Gelir en güzelini nakşeder duymazsın.
Bu aşkta beni katil belledin.
Sen ki benim muştu mu yasa çevirdin
Al sahte yüreğini var git benden
Ben ki sevdada yenik düştüm
Al baharını, bahçeme nifak ektin...
Sen nerden bilesin sevda ya olan özlemi'mi
Sen bayım esrarlı bakışlarını çek üzerimden
Umudun mavinin yaftasını vurma yüreğime
Ben varya sana kanmamda
İçimdeki mavişe güvenmiyorum
Ne yürekler var izbeleri kapkara
Söylesene şair, gecemi daha karanlık yürekler mi
Aydınlık diye güneşi beklemek yerine
Bir tebessüme kaç güneş batıranlar var.
Sevdayı taşımaya yürek lazım
Bu kadar yüreksiz in arasında boğuluyorum
Sevda kaç bedendi!
Bazı yüreklere bol geldi
O kadar kalpazan var ki
Sevgi izbelerde kara borsa
Baharda ayaz vurmuş, mor dağların sümbülüyüm
Ne güzel hayallerim vardı
Kelebeklerin kanat seslerini dinleyecektim
Kırıldım
Toprağa tutunan dalından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!