Söylesene hafız...
Sevdiğinin hayaliyle diz dize oturmak nedir bilir misin
Bir sigara yakıp karşılıklı nefes almanın tadına vardın mı
Üşüyen sol yanını sağ tarafınla sardın mi.
Söylesene hafız...
Maskeli yüzlerden ,çamurlaşmış kalplerden boğuluyorum
Dili başka eli başka konuşandan yoruldum
Tüm alemi seyre daldım da
İnsan denen canlıda kayboldum...
Bugün içimdeki çocuk gezinirken ruhumun tenhalarında,
Masum bir çocuk gördüm ağlıyordu,
Her taraf yıkık bombalar yağmış,
Anne babasını kaybetmiş,
Elleri yüzü kıpkırmızı,
Ama elinde elma şekeri yoktu,
Hüzün sarıyor ,ruhumun şehrini.
Yüreğimin izbelerini toz bulutu dolduruyor.
Nefes alamıyorum...
Dilimde kırk kement...!
Dizlerim dermansız,ayağımda prangalar.
Gözlerimin içine bakacak kadar iyi davranmadım kendime
Aldığım nefesle ferahlayacak kadar durgun değilim
Nasılsın diye kimse sormasın,
İyiyim diyecek kadar yalancı değilim...
Anne göğsüm yanıyor canım çok acıyor
Bir çocuk öldü daha ondordunde
Bir melek öpmüş masumun gözünden doğarken
Ama bir iblis kalbine bıçak sapladı
Meleklerle şeytanlar aynı dünyada
Bilirmisin şair heybemde kaç acı var
Aldanma gülüşüme, yüreğimde kabristan var
Sözüm sana değil,
Beni diri diri gömenler var.
Her şeyi kabullenmişken git,
Gidiyorum eğer son kez arkama bakarsam,
Biliyorum gidemem mıh gibi çakılırım,
İçimdeki ateşin gölgesi yok diye,
Yüreğimi bahar bahçesimi zannettin,
Dumansız tütüyorum,
Pişmanlıklar yağıyor üzerime...
Keşkeler sarıp sarmalıyor yaralı yüreğimi.
Hüzün tüm çıplaklığıyla benliğime çöktü .
Söylesene gece ben niye yine seninleyim.
Umutları heybeme sığdırmıştım.
Her şeye boşvermiş ama her şeye dahil edilmiş olmak,
Gerek var mı gereksiz insanlara üzülmek, değerinin olduğu yerde kal derim...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!