Biiyor musun sırdaşım kalemim,
Ben hiç öncelik olmadım...
Önceliklerin gölgesinde soldum gittim.
Çok canım acıyor, duymak istediğim kelimeler katilim oldu...
Ve beni el birliğiyle öldürdünüz...
Benim sevenim gibi ne cenazemin başında ağlamanıza izin veririm,nede mezarıma toprak atmanıza...
İşbirliğiyle istediğiniz sona ulaştınız...
Yusuf gibi kuyuya atıp acı çektirdiniz ama şunu anlamadınız;
Ben o kuyudan sağ çıkamadım...
Ölmeden gömülmek nedir bilirmisin hafız
En sevdiğim dediklerim Emek verdiklerim bir olup tek tek üzerime toprak attılar ölmedim ama yüreğimin yanan dumanı tütüyor ve ben canlı canlı ölümü yaşıyorum.
Bekle beni yâr;
Bir gün yüreğim sevilmek isterse sana geleceğim
Umudumun nebatları canlanınca yüzümü sana döneceğim
Çocuklar gülümsemeyle gökyüzüne baktığında
Balonlar toplayıp seni bulacağım
Sevda sancıları çekiyorum.
Ruhum,benliğim, yüreğim,Aşk 'a gebe.
Korkuyorum...
Büyütemedik, besleyemedik duyguları.
Ölü doğumlar sarmalıyor, sokağımın izbelerini...
Okadar çok imgemi öldürdün ki
El ayak çekilince hepsini bir bir kefenliyecegim
İnsanlar dönüp baksa toplu mezarlık görecek
Tarihin umut katliamcısı sensin yâr
Gönül bayrakları yarıya indirirsin,
Yas var.
Gecenin bilmem kaçı üşüyorum
Çaresizce hesaplardayım
Yalnızlık kullara kalmamalıydı
Canımızı, ömrümüzü ziyan edenler nerede
Yangınlar birbirini tetiklerken
Baba duy sesimi,
Elimi tut bırakma yüreğimi,
Yarım kalanım erken elvedam,
Sana çok küskünüm.
Küskünüm bak küçük kızın duvar dibin de yine ağlıyor,
Baktım ki bensiz saatlerde nefes alabiliyorsun
Üstelik günlerde geçiyor
Öyleyse özgürsün uç git benden
Ayların da yıllarında bensiz geçsin...
Gecenin demi çöktü yüreğime,
Oturdum bir bir anlattım kalemime,
Gayrı şu hayatta ne yar var nede sevgiden bir katre,
Şiirlerin içinde kaybolup giderken,
Gözyaşı döktüm tüm imgelerime.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!