Emeğin Hafızası Şiiri - Mustafa Alp

1886.
chicago’nun kirli sabahında
sekiz saatlik bir düş düştü sokaklara.
ekmek kadar sade,
yaşam kadar haklı bir istekti bu.

ama karanlık,
her zaman emeğin üstüne çöker önce.

haymarket olayı
bir meydan
bir kalabalık
ve ansızın patlayan ihanet.

kalleş bir bomba,
sadece bedenleri değil,
adaleti de parçaladı o gün.

yedi polis
ve nice emekçi
toprağa düştü sessizce.

ama asıl katliam,
sonrasında başladı.

sekiz yürek susturuldu,
sekiz ses zincire vuruldu.

1887’de
ipe çekildi alın teri.

albert parsons
august spies
george engel
adolph fischer

isimleri kaldı geriye
ve bir de
boyunlarında sallanan hakikat.

sonra.

1889’da paris
bir söz verildi dünyaya
bir nayıs,
emeğin ve dayanışmanın günü olacak.

ve 1890’dan sonra
sokaklar yalnız yürünmedi artık.
eller birleşti,
sesler çoğaldı,
acı direnişe dönüştü.

bu topraklarda da yankılandı o ses.

üsküp’te,
selanik sokaklarında,
farklı diller,
aynı yoksulluğu haykırdı.

1912’de
pangaltı’nda
bir avuç umut toplandı gökyüzüne.

cumhuriyet doğdu,
ama emek hala sınavdaydı.

1923’te
istanbul sokaklarında
bir bayram gibi kutlandı.

sonra adı değişti
amele dediler.
sonra susturdular.

1935’te
bahar ve çiçek diyerek
emeğin sesini çiçeklerin altına gömdüler.

yarım asır
sessizlikle geçti.

ta ki.

1976’da
taksim meydanı
yeniden dolana kadar insanla, umutla.

ve sonra.

1 mayıs 1977 taksim olayları

kurşunlar yağdı gökyüzünden
çatılardan
korkudan değil,
planlı bir karanlıktan.

kaçış tek bir yokuştu o gün
kazancı.

ve o yokuşta
ekmek düştü yere.
insan düştü

34 can…
34 alın teri
34 yarım kalmış hayat.

toprak sustu,
ama tarih unutmadı.

sonra yıllar
yasaklar
sessizlikler.

ve nihayet
2009’da bir isim kondu yeniden
emek ve dayanışma.

ama biz biliyoruz

bir mayıs,
sadece bir gün değildir.

bir mayıs,
direnenin nabzıdır.
susmayanın sesidir.
emeğin,
ve insan olmanın bedelidir.

ve biz her yıl yeniden söyleriz.

yaşasın 1 mayıs
yaşasın emek, direniş ve dayanışma...

✍️