Eksildim bugün Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Ben bugün biraz eksildim,
Adımı çağıran olmadı sokakta.
Oysa insan;
Adını duymayınca,
Yavaş yavaş kendinden düşüyor.

Bir sandalye çekiyorum,
Oturuyorum.
Karşımda kimse yok,
Ama kalkamıyorum da.

Sonra bütün saatler aynı şeyi söylüyor:
Geç.
Geç kaldın.
Bir şeye, birine, kendine.

Hüzün dediğin,
Bir kuş değil aslında.
Uçmuyor,
Omzuna konuyor,
Sonra anlıyorsun;
Hiçbir şey geçmiyor,
Sadece alışıyorsun,
Biraz daha az gülmeye,
Biraz daha erken susmaya..