Eylüller sende kalsın Şiiri - Ümit Sami ...

'Adın ne?' dedim,
'Eylül' demiştin.
Aylardan 'eylül'dü gittiğinde,
Keşke adın 'sonsuz' olsaydı
Kalırdın belki..

Biliyor musun?
Yokluğunda birkaç defa daha sevdim seni,
Arkadaşlarımsa seni unutmamı söylüyor,
Başkalarının acısı üzerinden yorum yapmak ne kolay!
Ne kolay farklı iklimlerin soğuğunu yaşamadan anlatmak,
Ve ne kolay,
Kafesteki bir güvercine 'özgürlüğü' anlatmak..

Bilmezler ki,
Gülüşümde hüzün baz ağlayışlar gizlidir benim..

Ve kokun dururken odamda hala,
Gözlerinin hayali doldururken gecemi,
Sen kilometrelerce uzaklaşırken benden,
Ben şehirlerce özlerim seni..

Hani senin bana her 'seni seviyorum' deyişinde
Kalp masajı gibi gelirdi bana: hatırlar mısın?
Şimdi sen gittin ya,
Ne garip şey sensizlik!
Sensiz.
Nefessiz.
Ağır.
Çekilmez..

Gidişinle bütün herkes gitti, dünyam durdu sanki!
Hayatımın ekseni 40 derece yerinden oynadı
Ne ellerimi tutan,
Ne yüreğime dokunan..

Gittin ya,
Hayatın bütün renkleri gözlerinde kaldı..
Yüreğim ellerinde zavallı bir kuş
Kuyudan çıkmaya çalışan Yusuf sanki
Ne kaçabiliyorum,
Ne çıkabiliyorum..

Artık 'sensizlik' bende
Bütün 'eylüller' sende kalsın!...