Edebi Yolculuk Şiiri - Kasım Kobakçı

Sahifeler arasında kaybolduğum şehirlerde,
Yazılmamış bir romanın ilk cümlesi oldum belki.
Kalem tutan ellerimle çiziyorum bu hasreti,
Süslü laflar etmek için değil ama bütün derdim.
Ciltlenmemiş sevdamızın başında bekliyor kalbim,
Rafa kalkmış kitapların tozlarını sileceğim.
Mürekkebi kurumadan değişecek yalan sonlar,
Ayraçları kırıp atıp okuyacak aşık gencim.
O edebi yolculuğa çıkıyorum sessiz gizli...
*
Kağıt kokusu delice sarhoş eder akılları,
Eleştirmen kıskanacak böyle müthiş bir sevdayı.
Baş rolünde ikimiz var; sahne büyük, ışık parlak,
Roman gibi yaşanacak ömrümüzün her anı bak!
Benim gibi mecnun aşık görülmemiş satırlarda,
O edebi yolculuğa çıkıyorum sessiz gizli...
*
Nokta virgül unutulup sadece aşk yazılacak,
Basım evi şaşıracak sevgimizin şiddetine.
Sayfaların kenarında açacak hep papatyalar,
Masal değil, gerçek olan kavuşmanın tam zamanı.
O edebi yolculuğa çıkıyorum sessiz gizli...
*
Kara kaplı kitapların ezberini bozacağız,
Sözcüklerin büyüsüne kapılacak ayrılıklar.
Okuduğum son bölümde benimle mi kalacaksın?
Bekle biraz ey sevgilim, mutlu sonlar pek yakında!
O edebi yolculuğa çıkıyorum sessiz gizli...
*
Ön sözünde adı geçen o güzel kız sen olursun,
Olay örgüsü içinde akılları alıyorsun.
Cümlelerin en başında sana sitem ediyorsam,
Son sözünde gülüşlerin kalbimi de yakıyorsa...
O edebi yolculuğa çıkıyorum sessiz gizli...
*
Senle yazılacak roman dünden bugüne aşikar,
İçine sevda şifresi eklenecek hatırla yar.
Dışı deri kaplı olan yaldızlı sevgi kitabı,
İçindeki kahramanın ta kendisi aşık kalbim.
Bütün hikayeler seni anlatacak güzel perim,
Seni satırlardan çekip kollarıma almak için;
O edebi yolculuğa çıkıyorum sessiz gizli...