Edebiyat Deryası Şiiri - Kasım Kobakçı

Kelimeler damlıyorken, kağıtların ortasına,
Kalemlerin ucu değdi, yalnızlığın yakasına,
Cümlelerin rengi soluk, dökülüyor masasına.
*
Mürekkepler kurudukça, sayfalardan taşıyordu,
Şairlerin hevesleri, satırlarda yaşıyordu,
Romanların öyküleri, umutları aşıyordu.
*
Daktilonun tuşlarından, melodiler duyulurken,
Hikayeler yavaş yavaş, köşelere koyulurken,
Satırların arasına, sarı nükte soyulurken.
*
Kelimeler yorulmadan, zihinlerde uçuşuyor,
Edebiyat bahçesinde, tüm çiçekler tutuşuyor,
Hayallerin aynasında, yeni yüzler buluşuyor.
*
Karalanan defterlerin, kapakları tozla dolar,
Yazarların ellerinde, taze güller erken solar,
Cümlelerin rüzgarıyla, karanlıklar saçı yolar.
*
Kütüphane raflarında, bekliyor o eski roman,
Zaman hızla akıp gider, hiç kalmadı dilde aman,
Anlatılan masallarda, tütüyor bak gizli duman.
*
Silgilerin izleriyle, dolup taşmış beyaz kağıt,
Yazılmayan mısralara, yakılıyor şimdi ağıt,
Matbaanın kollarına, hemen dertlerini dağıt.
*
Sarı sarı yaprakların, üzerinde harfler yürür,
Kitapların gölgesinde, işte bütün dertler çürür,
Efsaneler rüyalarda, gerçeğini dışta görür.
*
Okumanın neşesiyle, parlıyorken loş odalar,
Yazıların denizinde, oluşurken hoş adalar,
Zihindeki dalgaları, saklıyorken hep modalar.
*
Gecelerin ortasında, ilham gelir koşar adım,
Makaleler dergilerde, okundukça artar tadım,
Kelimeler dünyasında, kalmayacak artık yadım.
*
Fikirlerin tohumları, zihinlere ekiliyor,
Romanların kurgusunda, zorluklar da çekiliyor,
Cümlelerin sarayına, sağlam taşlar dikiliyor.
*
Kalemlerin ucundaki, büyü bitmez gece gündüz,
Yazıların ovasında, yokuşlar da geçilmiş düz,
Mısraların rüzgarıyla, esip geçer baharla güz.
*
Mürekkepler şişesinde, bekliyorken heveslenir,
Sayfaların üzerinde, tüm kelamlar kafeslenir,
Yazarların yürekleri, satırlarla nefeslenir.
*
Anlatılan destanlarda, gizleniyor acı tatlı,
Fikirlerin kervanları, yola çıkar yedi atlı,
Şiirlerin kanatları, gökyüzünden iki katlı.
*
Harflerin o fırçasıyla, tablolar da desen çizer,
Kelimeler diyarında, şair dahi yalnız gezer,
Yazıların deryasında, dalgaları hemen sezer.
*
Masaların köşesinde, duran lamba ışık saçar,
Gece yarı vurduğunda, tüm ilhamlar dışa kaçar,
Defterlerin sayfaları, yepyeni yolları açar.
*
Kelimeler köprü kurar, dünden yarına uzanır,
Yazarların kalemiyle, boş sayfalar renk kazanır,
Hikayeler aleminde, kötü ruhlar tez uslanır.
*
Satırların arasına, saklanıyor nice gizler,
Okuyanlar kitabında, yitikleri arar izler,
Kelimeler denizinde, kulaç atar yorgun dizler.
*
Yazarların bahçesinde, silinmiyor ince yazı,
Mürekkepler tükenirken, artar kalpte tatlı sızı,
Defterlerin yaprağında, doğup parlar gök yıldızı.
*
Gecelerin sessizliği, fısıldıyor ocağına,
Damlıyorken mürekkepler, kalemlerin dudağına,
Harflerin de orduları, düşüyorlar tuzağına.
*
Romanların ötesinde, kurulanlar koca şehir,
Şairlerin sözlerinden, akıp taşar deli nehir,
Cümlelerin büyüsüyle, yutuluyor acı zehir.
*
Kütüphane raflarından, yayılıyor eski koku,
Sayfaların örgüsüyle, tamamlanır ipek doku,
Yazarların hedefinde, bulunuyor sağlam oku.
*
Masalından masalına, geçiyorken uzun çağlar,
Kelimeler denizinde, yükseliyor sıra dağlar,
Hikayenin rüzgarında, salkım söğüt durmaz ağlar.
*
Kelimeler çiçeklenir, satırların gölgesinde,
Mürekkepler dans ederler, kağıtların bölgesinde,
Yazarların izi kalır, mısraların bilgesinde.
*
Yazıların nefesiyle, ısınıyor dilsiz duvar,
Kelimeler tohumları, yeryüzüne serpip sıvar,
Sayfaların üzerinden, karanlığı hemen kovar.
*
Defterlerin yaprakları, uçuşurken ufuklara,
Kalemlerin uçlarından, dalınıyor doruklara,
Gecelerin sinesinden, karışıyor soluklara.
*
Yazıların rüzgarında, süzülüyor uçurtmalar,
Hayallerin gökyüzünde, yaşanıyor anlatmalar,
Satırların limanında, yansıyor hep parlamalar.
*
Edebiyat deryasında, sönmeyecek fener yanar,
Yazarların kadehinden, yudumlayan suya kanar,
Mısraların ortasında, okuyanlar onu anar.