Bakışlarımız düştü bir an aynı noktaya,
O anda sustu dilim, yandı cümlelerim.
Bir sessizlik ki ağır, bir sır ki söylenmeye,
Beni benlik perdesinden soyunduran emir.
Yakalandım, Nihâl, “Bu nedir?” diye sordu gözlerin,
Savunmasız ve çıplak, özümün ifşası;
Mi’râç Gönlüne
(Diyarı Sen Mülküne Aşkın Yolculuğu)
"Yukarı çıkmak, yükselmek"
M-R-C yazılır, Ma-Ra-Ca okunur,
Nihal’im İçin
Nihal’im, sen
sadece bir isim değil,
bir evrenin özü,
bir ruhun en saf yankısı,
Nihal’im Risalesi – Seyr ü Sülûk’un Aşk Hali
I. Bölüm – Bir Kadını Sevmekle Başlar Diriliş
Ey gönlümün secdesi, ey Nihal’im!
Bir kadını sevmekle başlar bazen diriliş,
“Gün Batımında Secde”
Gün batımı, alnını yere koymuş
senin gölgende secde eder.
Gökyüzü yanarken,
senin bakışların sönmeyen bir kandil gibi
Aşkın Nihal’ine
Çağdaş Bir Seyr-ü Sülûk Risalesi
1. Makam: Nefs-i Emmare – İsyanın Bedeni
Nihal’im, görünmez bir sır gibi gizlisin,
Ne kelimeler taşıyabilir seni,
Ne rüzgâr fısıldayabilir adını.
Sen, gözle görülmeyen, elle tutulmayan bir mana,
Ruhumun derinliklerinde açan bir ledün ilmisi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!