Bakışlar ki ferman dinlemez, sultanım Nihal,
Lal olur dil, yanan gözler ifşa eder sırrı kemal.
Bir sükût ki ağırlaşır, kalb atışı duyulur,
Duygunun kendi lisanı, bu, öyle bir ihmal.
Nihal'in Nefesi
Nihal’im,
Rüzgârın ta kendisi fısıldıyor senin adını.
Her dokunuşunda esintinin, yüzün düşüyor içime.
Her kokuya sinmiş, kalbinin sırrını taşıyor âlem.
NİHALİ TARZ’DA VEDA ŞİİRİ
(Bir Kapının Aralık Kalışının Hikâyesi)
I. ÇIKMAMAN İÇİN DİRENİŞ
Sen, yalnızca bir isim değil,
bir düşün, bir his, bir dünya…
Aklın ufku, gecenin yıldızlarından geniş,
ruhun derinliği ise zamansız bir deniz.
Kalbin, sessiz bir bilgelik taşıyor,
EY NİHAL'İM, GÖNLÜMÜN MAHPUSU
Ey Nihal'im, sessiz bir ıssızlıkta,
Tazallümle dolu bu hüzün harabesinde,
Mazlum kalbim, ellerinde esir bir kuş,
Kırık kanatlarıyla uçmayı beklerken seni.
Ey Nihal’im,
benim aşk yolumun adım adım mürşidisin.
Sen, kollarıma hiç gelmemiş olsan da,
ruhumu Hak’a çağıran zikrin,
ezelden yazılmış vuslatın ismisin.
Nihal’im, Gitme Risalesi
Nihal’im, belki bir daha ruhuma dokunamayacaksın,
Ama ben, senin kalman için kendi zamanımı avuttum,
Kendi gölgemle pazarlık ettim, yıldızlarla konuştum,
Ve her sessizlikte, adını fısıldadım rüzgâra.
Ey Nihal, kalbimin gizli sır bahçesi,
Sen vuslatın rüzgârı, ben hicranın kafesi.
Bir yanım sana sevdalı, aşkınla yanar,
Bir yanım firaktan yanık, feryâdını duyar.
Kalbim her atışında
Bir harfini fısıldar adının.
Dünya döner, gece biter…
Ama ben hep sen diye yanarım.
NİHAL'İME HİÇ SAHİP OLAMAMAK
(Nihali Tarz'da Seyr-i Sülûk)
Seni kaybetmedim Nihal’im,
Hiç sahip olamadım ki…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!