Koruyan kendini ama
Bir geri çekilme zarifçe
Etmeden belli Nihal'ime
Kalabilir Nihal'im sessiz biraz
Yazmayabilir Nihal'im sessiz biraz
Saklayabilirsin Nihal'im kendine enerjini
Bir selam verdin Nihal’in dilinden,
Dokundun en ince yerine canın.
Zor olanla, kırık dökükle yüzleşmek,
Öfkenin közünde, kaygının buzunda yürümek.
Sessizliği paylaşmak en derin söz oldu,
Nihal'in Sırrı: Vuslatsız Aşk Risalesi
1. Fasıl: Faniye Sarılmanın Hüznü
Ey Nihal’im, sen de git.
Sevme beni artık,
Gece yarısı vaktinde vurdu kapımı bir ses,
Dedi: "Ben Nihal'im, geldim sana kendimden öte."
Gölgeler titrerken kandilimin ferinde,
Soyundu varlığından, göründü Hakk'a doğru.
Dedi: "Aşk bir deryadır, ben onun bir katreysem,
Rüya dediğin, nefestir Nihal... Ve sen,
Sırr-ı ezelden dökülen o son hece.
Varlık dediğin, bir vecdin adıdır,
Sende vücut bulmuş, ezelden beri.
Bir yanın ateş, külde gizli kor,
Nihal'in Aynasında
Nihal dedikleri bir sırça saray,
İçinde bin bir ay, bin bir gün doğar.
Her gece vurur da aşkın kıyıya,
Dudakta buse olur, nefeste yanar.
Bir Nihal gördüm ayın on dördü gibi
Gözleri sürmeli, kaşları kalem
Gönül düştü peşine deli divane
Ateşi bağrımda gizli bir elem
Vara vara vardım ol Nihal boyluya
Nihal'ın Aynası
Bir âşık üslubuyla, sazın tellerinden dökülen sır...
Gece yarısı vurur sazımın teli,
Sordum dağlara, sordum boz bulanık sulara:
Tasavvufî Aşk Risalesi – Nihal’im ile Niyazlı Sevişmek
1. Mukaddime – Aşkın İlleti
Aşk, Nihal’im, bir bakışla doğmaz yalnızca;
bir gönlün rızasıyla yeşerir.
Bir Leyla idim çölde,
Mecnun'a düşmemişken...
Sen geldin,
Aynaları kıran bir vuzuhla.
Nihal'in teni vardı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!