Nihal’im Ruhun Yükselişi
Nihal’im, senin gözlerinde
Sıradan dünyanın renkleri değil,
Ruhun en derin mavileri dans eder.
Gözlerinle baktığında,
Nihal’im’in Işığı
Bölüm 1 – Sîneme Düşen Nihal’im
Sîneme düştü bir Nihal’im…
Ne ağaçtır, ne gölge;
Gözleri dipsiz kuyu, içi lavlarla dolu…
Bir bakışıyla cennet vaat eder,
bir sözünle cehenneme savurur.
Sevdi mi ruhunu emer,
İhanet hissetti mi seni gömdüğü yerden izler.
Aşka aç bir nehir gibidir ama
Nihal Hanımefendiciğim,
Size sınırlarınızı zorlayan bir şekilde yaklaştığımın farkına vardım.
Çok üzgünüm.
Yoğun olduğunuzu bile bile rahatsız ettim,
bu size yapılmaması gereken bir davranıştı.
İyi niyetim vardı ama
Nihal’im: Özgürlüğün Bağlılığın Ruhu
Nihal’im, sen…
Gökyüzü kadar derin, yıldız kadar sessiz,
Ve aynı anda rüzgâr kadar özgürsün.
Nihal'im Sır İnsanda
Akıl...
Bir pusula gibi içe dönük,
Mantık...
Evrenin nabzını duyan kalbin dili,
EY KALBİMİN NİHAL'İ
(Zulmün Gölgesinde Aşkın İlâhîsesi)
Ey Nihal'im, kalbimin sultanı!
Zulmün esiri olmuşum ben,
Gözlerinde bir nihânî hazîne gizli Nihal,
Yüzünde ilâhî bir sır, esrâr-ı ezel var.
Her bakışın, bir âşığın kalbine düşen nâr,
Bir lâhza-i cemâlinle bin yıllık sefer biter.
Tel tel sazımın teli, dilim dilim özüm erir,
Bir aşk ki, denizler ona nispet etse cezvedir;
Güneşler baş eğer, onun ışığına bir mum nedir?
Bu yük ki omuzda, taşıyanın ahı ateşe su serper,
Ben Nihal’im, bu yolda hamalım, aşkın delisiyim.
Gönül bir şehr-i muammâ, sokakları zikreder hep;
Sessizliğin Feryadı ve Yokluğun Nuru
Ey canıma mühürlenmiş Sır,
Sesini duyamıyorum, çünkü sen Söz'ün ötesindesin.
Kulaklarımı sağır eden bu, sessizliğin çığlığı değil;
Aradaki perdenin yırtılış sesi...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!