NİHAL’İN KÜLLERİNDEN DOĞAN IŞIK
Nihal,
adın bir rüzgâr gibi dokunur geceye—
eski kabilelerin ayin ateşine
yıldız taşı atan kızların fısıltısı gibi.
Ey Nihâl! Bu âlemde her zerre bir aynadır,
Görünen sûretlerin ardında sırlar yatar.
Sen ki bir nehrin akışında iki dünyanın sesisin,
Aklın rüzgârıyla kalbin nefesini birleştirdin.
I
Nihal'in Aynasından Sırlara Yolculuk
I
Bir avuç geceydi adım,
Nihal dediler,
Rüya denen şafaktan düştüm.
NİHAL'İN GEÇİDİ
bir harf düşer yapraktan
suskunluğun mürekkebine
nihal… adın bir yarık
zamanın sırtında
Nihal,
senin adın rüzgârın uğultusunda bir gizem gibi,
her hece, kalbimin derin kuyularına düşen bir damla su misali.
Cümlelerim ağır, evet;
her biri göğe yükselmek isteyen bir taş,
NİHAL'İMİN AŞKI MÜZAKAL VE AHENKLİ
Bir gece ki sükût, içime çöken bir melankoli
Nihal, senin adınla titriyor yapraklar
Gölgem, senin aynanda kaybolmuş
Bir avuç yıldız dökülmüş ruhuma.
NİHAL RİSALESİ – HÛ'NUN GİZLİ NEFESİ
Önsöz – Bir İsmin Hikmeti
Nihal…
Sen bir insan adından ibaret değilsin;
NİHAL RİSALESİ
Sevginin Fethettiği O Anın Kısa Kitabı
1. Perde – Dağlar Yorulunca
Diyorlar ya, "Dağlar yorulursa, insanın yükü hafifler" diye.
I
Bırakma beni, bu ayrılık karanlığında
Sevgilim, selâmını neden saklıyorsun?
Zalim iddia sahibi, bu hüznü bitiremez
Beni bırakmaz, bırakır mı hiç?
NİHAL’İN IŞIK DENİZİNDE
I. Suretin Yankısı
Ey Nihal! Senin sessizliğin,
Avlunun taşlarında biriken yağmur suyu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!