Nihal’ime Mektup / Ruhun Meltemi
Tanrı, ilk nefeste seni bana kul kıldı,
Sonra keyfine el koymamı yasak etti.
Özlemin zamanını hesapladı,
Beklemeyi bana cehennem kıldı.
.
NİHAL'İMİN SOKAK ŞİİRİ
(Taş Döşeli Bir Aşkın İzinde)
Göğe baktım, Nihal’imi sipariş ettim,
“Gönül Yolunda Nihal’imin Zikrinde”
Yandım, bir aşkın ateşinde,
Adı yok bu yangının, ama varlığı sen — Nihal’im.
Geceyle gündüz arasındaki o ince çizgide,
Nihal, bir hilal kaşlı gece...
Yine boy gösterdi ayın on dördü.
Zülfünün teline düştü bu köle,
Dedi: "Gel, yaramı sarsın bu derdi."
Gözlerin bir sır ki erilmez ana,
I
Gece yarısı bir tel koptu bağlamamdan
Kan revan içinde kaldı mızrabım
Dedim ki tellere: "Söyleyin Nihal'e"
Yankılandı dağlarda gamlı sedam
Gece yarısı uyandım birden
Bir ses çağırdı beni derinden
Hangi kapıyı çalsam Nihal
Aşkın vurdu beni yerlerden
Gözlerin bir ateş ki yanar içimde
Nihal Risalesi
Bölüm I: Ruhun Aynası
Ruhumda açtığın ilk pencere, Nihal’im,
Gözlerinle dokundun kırık geceme.
Araftayım ne yaşayabiliyorum ne de ölebiliyorum
Ömrüm koca bir enkaz olmuş altında kalan ben
Enkaz altındayım soğuktan donarak aç susuz bekliyorum sessiz çığlıklarım var
Şeytanlar kör sağır dilsiz susmuş vicdanlar
Selamı dinliyorum et kemik yığını ceset olarak enkaz altındayım
Ne kurtaran var beni enkaz altından ne de ölebiliyorum enkaz altındayım
Ellerinle açtığın her kapıdan gece sızar,
Gövdem bir harabe; sen, kalbimdeki sırça saray.
Çıplak ayak seslerin, karanlıkta bir ney olur,
Bedeni saran şal, ruha açılan bir yar olur.
Nihal'in Gecesi
Bir yıldız düştü Nihal'in göğsüne,
Teninde bir sır gibi parıldadı ateş.
Hangi varlık böyle yanar aşkın önünde?
Hangi ruh böyle erir, böyle gider ateşe?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!