Dünya Yükünün Hamalı Şiirleri - Şair Dün ...

Gözbebeğim Nihal’im, aşkınla yandığım can,
Yokluğunla çöllerde, yıldızlara uzandığım an.
Sevmesen de gam değil, gönlüm seninle mihman,
Bir damla su verdinse, coşar ummanım inan.

Belki başka bahçede, belki gülün başka dalda,

Nihal’im – Aşk ve Yokluk Risalesi

Benim içimde bir çöl var Nihal’im,
her kum tanesi senin adını fısıldar geceye…
Rüzgar, seni taşır ama bana ulaşamaz,
ve ben, her dalgada seni bekleyen suskun bir denizim.

NİHAL'İN GİZLİ BAHÇESİNDE

(Tasavvufî Arayışın Nihali Yorumu)

Gölgelerle ördüm benliğimi,
Nefsim bir yılan gibi kıvrılırken secdede,

Gülüşünle yeşeriyor
kalbimin kurumuş baharı,
Sensiz geçen her an
zamanın ağır bir yarası…

Sesin,

Nihâl’im, artık yanımda şimşekler çakmıyor,
Sözlerimiz eski gibi dağları yakmıyor.
Dingin bir nehir gibi akıyor bakışımız,
Yürekte yangın değil, bir derin uyku var.

Bu yok oluş değil, gök kubbede bir dinme hâli,

NİHAL’İMİN MÜLKÜ GÖKYÜZÜ

Gökyüzü pamuk, güneş yaramaz,
Nihal’imin gülüşüne benzer biraz.
Başımı kaldırıp bakıyorum ona,
Sanki kalp yağdıracakmış gibi…

Nihal'im'in Seyri

İstanbul'un kalbinde, bir sır duruşu;
Galata, bir mürşid-i sâkit gibi nazır.
Bu an, Nihal'im'in vuslatına bir aralık,
Zarafetle huzurun birleştiği bir makam.

Nihal'in Gölgesinde
Nihal dedim, gül utandı, diken sustu,
Bir yaprak düştü zemheri vaktinde.
Gönül bir çerağ yaktı karanlıkta,
Alev, Nihal'in nefesinde gizlendi.

NİHAL'İMİN GÖLGESİNDE

(İçsel Yolculuğun Mistik Serencamı)

Ey NİHAL, bin yüz maskenle geldin,
Her biri bir âlem, her biri bir beden.

NİHAL'İN TARZI:
ZARİF(nazik)
REFİK(yoldaş)
RIZA'NIN(kabullenenin)
GÖZYAŞIYLA