Doğu Ekspresinde Aşk Şiiri - Bahtiyar Cm

Ankara Garı'ndan hareket ettiğinde kalbim,
Henüz hakkımızda verilmemişti o sessiz hüküm.
Seninle göz göze geldiğimiz ilk kompartıman,
Aşkımızın mühürlendiği ilk duraktı.
Kırıkkale geride kalırken,
Kalplerimiz görünmez bir yol arkadaşlığı kurdu.
Daha ilk kilometrede anladım,
Bu yol yalnız raylardan ibaret değildi.
Bakışların,
Ömrümün en derin sorgusunu başlatmıştı.
Kayseri'ye vardığımızda mevsim çoktan kıştı.
Bakışların,
Kalbime vurulan ilk mühürdü.
Erciyes kadar sessiz,
Kar kadar beyazdın.
Seni sevmek,
Hiç bitmeyecek bir davaya gönüllü çıkmaktı.
Yolcular uyurken,
Biz birbirimizin ruhunu tanıyorduk.
Sessizce omzuna yaslanıyor,
Dünyayı dışarıda bırakıyorduk.
Sivas'ta raylar dondu.
Ayaz camlara usulca dokundu.
Divriği'nin taş nakışları gibi
İşledim seni aklıma.
İçimden,
Bu sevda bütün yalnızlığımı affedecek, dedim.
Ama bazı ayrılıklar,
İnsan fark etmeden başlıyormuş.
Tecer Dağları geceye sessizce baktı.
Yüreğim,
Tek bir kelimene teslim oldu.
Erzincan'da tüneller yuttu konuşmalarımızı.
Karanlık çöktü kompartımana.
Fırat'ın akışı gibi değişti aramızdaki sessizlik.
Ne zaman büyüdü o mesafe,
İkimiz de anlayamadık.
Umut,
Rayların arasında ağır ağır geride kaldı.
İliç'in sarp yamaçlarında
Kalbimde sana ait bütün izler
Rüzgâra karıştı.
Aşkale'ye geldiğimizde,
Soğuk sadece dışarıda değildi.
Kompartımanın içinde de
Ayrılık sessizce yerini almıştı.
Bir zamanlar bizi birbirimize yaklaştıran sözler,
Şimdi ikimizi birbirimizden uzaklaştırıyordu.
Her ray sesi,
Bir vedaya daha yaklaştırıyordu bizi.
Erzurum'da durdu tren.
Peronda ellerimiz üşüdü.
En sağlam sözlerimiz,
İşte orada sessizce kırıldı.
Palandöken,
Kalbimin en uzun kışına tanıklık etti.
Gözyaşlarım,
Karın üzerine düşen sessiz izler gibiydi.
Sarıkamış'a girerken
Kar,
Beyaz bir örtü gibi kapladı her şeyi.
İçimizde donan yalnız mevsim değildi.
Bir zamanlar bizi ayakta tutan umut da
Sessizce üşüyordu.
Çam ormanları geride kalırken,
Hatıralar ağır ağır gözden kayboldu.
Ve nihayet Kars...
Rayların bittiği yerde,
Bizim hikâyemiz de sustu.
Peronda yalnızlığım indi trenden.
Sen,
Çoktan başka bir yolun yolcusu olmuştun.
Doğu Ekspresi,
Son kez düdüğünü çaldı.
Ben,
Elimde birkaç hatıra,
İçimde koca bir sessizlikle
Kars Garı'ndan ayrıldım.
Anladım ki,
Bazı yolculuklar kavuşmak için değil,
İnsana kendini anlatmak için yapılırmış.