Divan-ı Hak Şiiri - Aykut Kınay

Dünyaya devrân olsam
Kanadım kırık yara
Varsak gitsek dost ile
Sözü bizi sara

Artık konar oldum
Kimine bayram baka
Olduk söze divâne
Öz sığmaz kaba

Şimdi, taşa baş koyam
Gelen yan basa basa
Tomurcuklanmış sarı lâle
Sebile kuş bana bana

Kimde nasıl hoş bulam
Arada kaldık, arta kalma
Ne meyle, ne nay-ü neyle
Gönül doymaz boş lafla

Divân, hak demiş Mevlâm
Pilava öyle kaşık çalma
Sözdür kötü gün bilene
Öncesinde taşı ayıkla