Niye sustun, şaşkın gönül?
Dağlar sana neden durdu?
Kimde kaldı selâm sözün,
Göğe baksan aşkın vurdu.
Nice bahar öyle geçti,
Selam nuru çıktı arşa.
Döndü devran gonca göze,
Kime vefa diye diye...
Pınar akar senden bana,
Yudum yudum içen cana.
Sazım teli dosta değdi,
Hüma uçtu, kondu dile.
Sor, durduğum yeri bana,
Hak yolunda ahde vefa.
Muhabbet ile yandı gönlüm,
Dost dilinden gelir özüm.
Kayıt Tarihi : 22.07.2026 11:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!